Voedselovergevoeligheid

Heel vaak speelt er een voedselovergevoeligheid mee, en een niet optimale opbouw van het microbioom van je kind vanaf de geboorte.

En dan kom je soms in een vicieuze cirkel terecht. Want bij een onderzoek naar baby’s tot 6 maanden bleek dat kinderen die in de eerste 6 maanden van hun leven maagzuurremmers kregen een grotere kans hebben op allergie, omdat het microbioom zich minder goed ontwikkelt. 

Waar komen maagklachten eigenlijk vandaan?

Het is goed om eerst eens te kijken waar je maagklachten vandaan komen en aan de oorzaak te werken. 

Wanneer er echt medische redenen zijn om een maagzuurremmer in te zetten, zoals bij een flinke middenrifbreuk, kan het zijn dat je er echt niet onderuit komt. Wat je wel kunt doen is er met een goed voedings- en suppletie-advies  voor zorgen dat je je gezondheid zo optimaal mogelijk houdt. 

Even anders bekeken: je maag is je keuze-orgaan

Vanuit de Oosterse geneeskunde bekeken hoort je maag bij het aarde-element. Je zou kunnen zeggen dat je maag je keuze-orgaan is. Met je maag beslis je immers of je wat je binnenkrijgt er direct weer uitgooit, door over te geven, of dat je het door laat gaan naar je darmen, om verder te verteren. Je verteert niet alleen je voeding, maar ook alles wat je in je leven meemaakt.

Soms knapt je maag ook een stuk op wanneer je beter naar je gevoel luistert, en actief aan de slag gaat met wat je bezighoudt in je leven.  

Geen maagzuurremmer? Wat dan wel doen?

Allereerst is het belangrijk om te kijken of je wel een “teveel” aan maagzuur hebt. Vaak is het namelijk eerder een te weinig. En als je dan een maagzuurremmer gaat nemen ben je nog verder van huis.

Onderzoek of je mogelijk voedsel overgevoeligheidsreacties hebt die maagbezwaren veroorzaken.

En misschien kun je door veranderingen in je leefstijl, zoals het moment en de manier waarop je eet, al wel verbeteringen tot stand brengen.

Wat kun je allemaal zien in de uitslag van zo’n poeponderzoek?

• Dat jouw darmflora niet op orde is. Dat de bacteriën die je eigenlijk in je darm wilt hebben om je gezondheid op peil te houden niet voldoende aanwezig zijn. En dan zet je eigenlijk de deur wijd open voor “kwaadwillende” bacteriën: er is immers genoeg plek in je darm!

• Dat jouw pancreas niet voldoende spijsverteringsenzymen kan aanmaken. Je pancreas, ook wel buikspeekselklier genoemd, maakt onder meer enzymen aan voor de vertering van je voeding. Heel eenvoudig uitgelegd zijn spijsverteringsenzymen stofjes die je voeding in kleine stukjes knippen. Wanneer dit niet voldoende gebeurt kun je de stoffen die in voeding zitten (micronutriënten) niet goed opnemen. Dan krijg je allerlei tekorten en kun je klachten krijgen als eczeem, vermoeidheid, brijige ontlasting (een “koeienvlaai”) en meer.

• Dat je last hebt van parasieten. Naast buikpijn en poep-klachten kunnen deze moeheid en eczeem geven en er kunnen voedselovergevoeligheidsreacties ontstaan.

En nog veel meer….

Wil jij van je klachten af? Dan is het zaak je darmen te vriend te houden!

Als ik een poep-uitslag terug heb bespreek ik die uitgebreid met mijn cliënten. En dan ben ik vaak langer dan een half uur aan het uitleggen hoe het ervoor staat in hun darmen en, daaraan gekoppeld, met hun gezondheid. Veel mensen zijn hier verbaasd over, en regelmatig krijg ik te horen “dat wist ik allemaal niet” en “wat komt er toch veel uit zo’n onderzoek”.

De uitkomsten van poeponderzoek kunnen je weleens verbazen

Ik zal hieronder een paar voorbeelden geven.

Concentratie problemen

In mijn praktijk kreeg ik een jongen van 7 jaar. Hij had op school moeite zich te concentreren. De school had al aangegeven: “hij moet aan de Ritalin of jullie moeten een andere school zoeken”. Er was een vermoeden dat de jongen ADD had (Attention Deficit Disorder). Uit het poeponderzoek bleek dat deze jongen niet voldoende spijsverteringsenzymen kon aanmaken. Hij had voor de vertering van zijn voeding zoveel energie nodig, dat er voor school eigenlijk niet voldoende energie overbleef.  Nadat hij darmtherapie kreeg en aangepaste voeding een periode kon hij zich weer veel beter concentreren en ging zijn schoolwerk enorm vooruit!

Pseudo-allergie

Een vrouw van rond de 30 kwam naar de praktijk omdat ze wilde weten voor welke voeding ze nu precies een overgevoeligheidsreactie had. Ze reageerde vaak op voeding, maar kon er niet precies de vinger op leggen van welke voedingsmiddelen ze klachten kreeg.

Uit het ontlastingsonderzoek bleek dat ze een overgroei in haar darm had met bacteriën die ervoor zorgden dat er veel histamine vrij kwam. Dit zorgde voor reacties die op voedselovergevoeligheidsreacties leken, zogenaamde pseudo-allergische reacties. Eigenlijk had ze dus vooral last van een disbalans in haar darmbacteriën. Nadat deze hersteld was kon ze haar voeding gewoon verdragen.

Ontstekingen

De ouders van een baby-meisje kwamen bij mij omdat hun dochtertje voeding weigerde. Er was al een koemelkovergevoeligheid vastgesteld, maar na het aanpassen van de voeding kwam er geen verbetering. Het fecesonderzoek liet zien dat er ontstekingsreacties waren in de darmen. Eigenlijk voelde ze dus intuïtief aan dat het verteren van voeding niet ging en dat alles al te veel was. Toen de ontstekingen teruggebracht waren kwam de eetlust terug.

Coeliakie

Bij een man van in de 70, die nog heel actief in het leven stond, was uiteindelijk coeliakie vastgesteld. Hij had voedingsadvies gekregen en at strikt glutenvrij. Maar hij knapte niet op. Hier bleek dat er een verhoogd doorlaatbaar darmslijmvlies was waardoor onder meer allerlei voedingsstoffen niet goed opgenomen werden.

Zelf een onderzoek laten doen of toch naar een therapeut?

Via verschillende kanalen kun je op dit moment ook zelf als consument een ontlastingsonderzoek aanvragen.

O, is het zo eenvoudig, zul je misschien denken. Dan kan ik toch wel doen zonder therapeut? Dan vraag ik online zo’n onderzoek aan en zoek op internet wel op wat dat allemaal betekent.

Of toch niet?

Een darmtherapeut maakt een vertaalslag voor je en die is heel belangrijk. Als ik een poep-verslag lees kijk ik niet alleen naar de concrete cijfers van de elementen die gemeten zijn. Ik combineer ze ook! En daarbij kijk ik ook naar wat jij me in de praktijk allemaal verteld hebt over jezelf.

Sommige zaken haal je niet uit de gegevens van een onderzoek, maar uit de combinatie en interpretatie van informatie.

Momentopname

Een onderzoek, ik zou moeten zeggen 1 onderzoek, is een momentopname. Dit betekent niet dat je er niets over kunt zeggen. Dit betekent wel dat het in sommige gevallen heel zinvol is na een bepaalde periode nog eens te meten. Of te her-meten nadat therapie is ingezet.

En in andere gevallen is het goed om andere waarden ook te laten meten. Nog meer onderzoek dus! Stel je bijvoorbeeld voor dat er uit het poeponderzoek komt dat het heel waarschijnlijk is dat je op voeding reageert. Dan is het logisch dat je voedselovergevoeligheid ook laat onderzoeken. Want wanneer je je darmen op orde gaat brengen en je eet continu voeding waar jouw lichaam niet goed tegen kan, dan blijf je je darmen irriteren.

En als je veel voedselreacties hebt kan het weleens “dweilen met de kraan open” zijn wanneer je deze niet laat onderzoeken.

Heeft het dan geen zin eerst naar voedselreacties te kijken?

Meestal niet.

Want wanneer jij bijvoorbeeld een verhoogd doorlaatbaar darmslijmvlies hebt, kunnen te grote of verkeerde eiwit-deeltjes door jouw darmwand heen jouw bloedbaan in gaan en daar je lichaam in alarmfase 1 schakelen!

Het is soms een beetje een kip-ei verhaal. Want had jij die voedselreacties al, of zijn ze ontstaan zijn door de slechte conditie van jouw darm. Het is meestal het beste om de darm als basis te nemen.

Maar weer een praktijkvoorbeeld

Een jonge vrouw van 25 jaar kwam in mijn praktijk. Ze liep bij een antroposofisch huisarts en die had haar al een voedselreactietest laten afnemen. Daar was het nodige uitgekomen en ze had advies gekregen deze voedingsmiddelen niet meer te eten. Nadat ze een periode haar voeding had aangepast had ze echter nog steeds klachten. Uit poeponderzoek bleek dat haar darm uit balans was en dat ze een verhoogd doorlaatbaar darmslijmvlies had. Er was wel wat meer rust gekomen met haar nieuwe dieet, maar er moest nog veel meer herstel plaatsvinden.

Neem contact met me op wanneer jij ook een poeponderzoek wilt laten doen.

De geboorte van baby’s microbioom

Tijdens de zwangerschap en speciaal bij de geboorte van een baby wordt het darm-microbioom van het kindje gevormd.

Verschillende omstandigheden zijn hierop van invloed:

• De voeding van de moeder tijdens de zwangerschap en bij borstvoeding.
• Welke kunstvoeding en bijvoeding je geeft en hoe je dit opbouwt.
• Het darm-microbioom van de moeder.

Wanneer een moeder bijvoorbeeld zelf al darmklachten heeft of bepaalde allergieën, geeft zij haar manier van reageren aan haar baby door. Haar lichaam vormt het microbioom van haar kind en traint het immuunsysteem van haar baby.

Omstandigheden tijdens de geboorte

Omstandigheden tijdens de geboorte zijn ook van invloed, zoals stress en ingrepen. Bij een keizersnede bijvoorbeeld moet een kindje veel meer moeite doen om een goede balans in de darmen te krijgen.

Wanneer je als kind hierbij een minder optimale start hebt gehad, is het extra belangrijk het immuunsysteem en de spijsvertering te ondersteunen. De eerste 1000 dagen van een baby zijn hierin essentieel, vanaf de conceptie tot het 3^e levensjaar. Hier wordt de blauwdruk voor veel lichaamsfuncties en ontwikkelingen gelegd.

Darmkrampjes, reflux, chronische verkoudheid, piepende ademhaling, obstipatie en diarree, en voedselovergevoeligheid bij je baby, zijn allemaal signalen dat de ontwikkeling van zijn of haar microbioom niet optimaal is verlopen.

Darmproblemen kunnen een relatie hebben met allerlei andere klachten

Je legt het verband niet altijd, maar darmklachten kunnen een relatie hebben met heel veel ziektes en aandoeningen. En op jonge leeftijd wordt al een belangrijke basis gelegd.

Zorg dus goed voor je darm, dan zorgt je darm voor jou!

Obstipatie verhelpen: we hebben er allemaal weleens last van dat we “een dagje overslaan” met de stoelgang. Maar wanneer dit regelmatig gebeurt, of wanneer je maar eens in de paar dagen naar het toilet kunt, kun je hier flink last van hebben. Hieronder vind je een aantal tips om zelf toe te passen.

Wat is obstipatie?

Obstipatie betekent een moeilijke stoelgang.

Het wordt ook wel constipatie of hardlijvigheid genoemd of gewoon “verstopping”. Je hebt dan minder vaak ontlasting. Dus in plaats van 1 of 2 maal per dag maar 2 keer in de week bijvoorbeeld.

Je ontlasting  is keutelig en hard, en je moet persen om het er uit te krijgen. Dat kan pijn doen en je kunt er aambeien en anale scheurtjes van krijgen. Je kunt daarnaast ook last hebben van dunne ontlasting, zogenaamde “overloop-diarree”.

Neem obstipatie serieus!

Obstipatie is een klacht die vaak niet serieus genomen wordt. “We hebben er allemaal weleens last van”. Maar langdurige obstipatie is echt een probleem.

Wanneer je darm de ontlasting niet regelmatig kwijt kan loop je als het ware vol met afvalstoffen. Je darm beschikt over bochten en plooien waarin een heleboel “troep” kan blijven hangen. 

Je lichaam neemt uiteindelijk een deel van deze stoffen weer op via de bloedbaan en van daaruit wordt het naar je lever vervoerd. Je lever houdt dan een tweede schoonmaakactie. Wanneer dit regelmatig gebeurt krijg je een lever-overbelasting met alle gevolgen van dien. Je kunt hier bijvoorbeeld behoorlijk moe van worden.

Meer problemen

Maar er ontstaan mogelijk meer problemen. Wanneer je buik zo vol komt te zitten, kun je je behoorlijk opgeblazen voelen. De inhoud van je buik kan tegen je maag gaan duwen waardoor deze meer moeite heeft de voeding aan de darmen af te geven.

Dan is er nog een andere uitweg: naar boven toe richting je slokdarm. En dan kun je last krijgen van zuurbranden. Wanneer je buikinhoud tegen je middenrif drukt kun je zelfs hartkloppingen krijgen en je kunt het benauwd krijgen. Je hebt het vast weleens in een film gezien: iemand wordt met spoed naar het ziekenhuis vervoerd omdat men denkt dat er sprake is van hartklachten en dan blijkt het om een verstoorde spijsvertering  te gaan.

Obstipatie verhelpen

Wat je zelf kunt doen: de basics

Voor een goede stoelgang heb je een aantal basics nodig: voldoende vocht, vezels en vetten en voldoende beweging.

Obstipatie verhelpen: drink voldoende!

Zorg ervoor dat je genoeg drinkt.

De dag starten met 1 of 2 glazen lauwwarm water helpt vaak
al om je darmen op gang te brengen.

Je lichaam bestaat voor een groot deel uit water en dat moet dagelijks aangevuld worden. Als vuistregel zou je dagelijks 35 ml. water moeten drinken op iedere kilo lichaamsgewicht.

Het heeft overigens ook geen zin om zomaar extreem te gaan drinken, want met heel veel water verdun je de hoeveelheid essentiële stoffen die je lichaam nodig heeft te veel. 1,5 – 2 liter vocht kunnen de meeste volwassenen goed gebruiken.

Je lichaam heeft niet alleen het water nodig maar vooral gemineraliseerd water. Dit betekent niet dat je altijd alleen mineraalwater zou moeten drinken.

Je kunt heel makkelijk zelf water mineraliseren. Voeg op 1 liter water ¼ theelepeltje zeezout toe voor gemineraliseerd water.

Word je “flauw” van al dat water?

Maak dan eens een smaak-watertje. Doe 1 liter water in een kan en voeg hier bijvoorbeeld schijfjes sinaasappel met kruidnagel aan toe, appel met een kaneelstokje, of wat komkommer. Het water neemt de mineralen en andere stoffen hieruit op. Wel liefst biologische producten nemen dus!

Wist je dat het niet handig is de hele dag door slokjes water te nemen? Ook hier moet je lichaam mee bezig, net als wanneer je de hele dag door zou eten. Het is vaak handiger een aantal keer op de dag even flink te drinken.

Sommige mensen vinden zogenaamd “bulk-drinken” prettig. Je drinkt dan twee keer per dag ineens ¾ liter water. Doe dit liefst staand. Je kunt dit een half uur voor je ontbijt doen en een uur voor je avondmaaltijd.  Je zorgt zo dat je voldoende vocht binnenkrijgt en je bent er in één keer vanaf.

Obstipatie verhelpen: beweeg!

Wanneer je de hele dag op kantoor zittend werk doet en ’s avonds na een autorit naar huis op de bank neerplakt, worden je darmen daar niet happy van.

Bewegen zorgt voor een betere doorbloeding en een betere peristaltiek, de natuurlijke beweging van je darmen. Bijvoorbeeld  yoga, touwtjespringen of trampoline springen en joggen, geven een mooie doorbloeding van je buik. Maar alle vormen van beweging kunnen een bijdrage leveren.

Obstipatie verhelpen: zorg voor voldoende goede vetten

Goede vetten zijn alle extra virgine of extra vierge vetten. Dus bijvoorbeeld olijfolie uit de koude eerste persing, walnootolie, lijnzaadolie, etc.

Let op: dit soort olie is kwetsbaar en het oxideert onder invloed van licht en lucht. Oxideren betekent dat de olie ranzig wordt. Dat wil jij niet eten! Deze olie hoort dus in een donkere, groene of bruine glazen fles te zitten! En je kunt beter niet zuinig zijn en een grote voordeelverpakking kopen. Want iedere keer dat je de fles opent komt er zuurstof bij en oxideert de olie verder. Sluit de fles dus ook goed af.

Om te bakken en braden kun je kokosolie nemen. Neem dan wel de “raw” kokosolie en niet de ontgeurde, want die is weer bewerkt. Hoe verder bewerkt , des te minder blijft er van de mooie werkzame stoffen die in de olie zitten over. En verder Ghee, dit is geklaarde boter. Roomboter wordt gezeefd, waarna de melk-eiwitten, oftewel caseine en de melksuikers, oftewel lactose, er uit zijn. Je kunt dit in de natuurwinkel krijgen.

Naast roomboter kun je deze oliën ook op brood smeren.
Producten als margarine, halvarine, bak-en braadproducten behoren niet tot de goede vetten. Dit zijn eigenlijk afbraakproducten uit de industrie en deze kun je beter uit je keuken weren.

Obstipatie verhelpen: eet vezelrijk en verwen je darmen

Een vezelrijke voeding zorgt voor onder meer voor een mooie darmbacterie-cultuur, ook wel microbioom genoemd. En deze zorgt weer voor een beter immuunsysteem, een betere spijsvertering en een betere hormonale balans. Vezels helpen je lichaam ook ontgiften en zorgen voor een goede darmperistaltiek.

Met een vezelrijke voeding help je dus niet alleen je darmen!

Wanneer ik in mijn praktijk tegen mensen zeg dat ze meer vezels moeten eten is het antwoord vaak: “maar ik eet al volkorenbrood”. Inderdaad,  in volle graansoorten zitten ook vezels. Maar wanneer je het alleen van dit soort vezels moet hebben, worden je darmen nog steeds niet blij. Brood kan juist ook voor verstopping zorgen.

It’s a Zoo in there

Even heel eenvoudig uitgelegd. In je darmen heb je een hele dierentuin aan bacteriën zitten.En die lusten vezels. 

We weten allemaal dat een aap in de dierentuin graag een banaan wil, de tijger een stuk vlees, en de vogels zaadjes. Zo is het ook met je darmbacteriën.

Verschillende bacteriën hebben verschillende vezels nodig. En de bacteriën die je niet voedt, verdwijnen gewoon.

Veel verschillende vezels zijn dus nodig. Denk hierbij aan vezels uit groente, fruit, noten, zaden, pitten, peulvruchten, en linzen. In de westerse wereld komen mensen vaak met moeite aan 20 gram vezels per dag, terwijl je eigenlijk minimaal het dubbele nodig hebt. Dit is ook de reden dat een paar gedroogde pruimen eten bij veel mensen al helpt om een betere stoelgang te krijgen. 

Obstipatie verhelpen

En verder… help mee met je ademhaling en een goede toilethouding

In het laatste stukje van je darm, je endeldarm, wordt je ontlasting tijdelijk opgeslagen. Wanneer deze  “vol” zit, gaat er een signaal naar je zenuwstelsel en word je je ervan bewust dat je naar de WC moet. Pas als je op het toilet zit en je kunt je voldoende ontspannen kan je kringspier om de anus zich openen en kan de ontlasting losgelaten worden.

Ga op tijd

Het is belangrijk om op tijd te gaan en niet te wachten met je toiletgang want dan train je jezelf om de ontlasting op te houden. We kennen allemaal wel voorbeelden van mensen die dagenlang niet “kunnen” wanneer ze op vakantie zijn en in een vreemde omgeving. Volwassenen wachten tot ze thuis zijn van het werk,  kinderen vinden het school-toilet vies en willen daar niet gaan.

Helpen met je ademhaling

Wanneer de ontlasting moeilijk komt kun je helpen met je ademhaling. Probeer dan om niet te gaan persen, maar om heel lang uit te ademen. Adem daarbij uit door je mond en in door je neus. Je uitademing maak je lang, totdat je voelt dat de buikspieren onderin je buik een beetje ingetrokken worden. Adem maar eens heel lang uit, dan gebeurt dit vanzelf. Zo masseer je met je ademhaling je buik een beetje en dit bevordert de peristaltiek van de darmen, de beweging waardoor de ontlasting naar buiten gestuwd wordt.

Goede toilethouding

Een goede toilethouding is ook belangrijk. Eigenlijk zijn onze toiletten veel te hoog. In een hurkende houding komt de ontlasting veel makkelijker naar buiten. Alsof je op zo’n Frans langs-de-weg-toilet zit dus. Je kunt een laag krukje onder je voeten zetten wanneer je op het toilet zit: zo maak je je rug toch een beetje rond. Dit is een veel betere ontlastings-positie.

Blijf niet met de shit zitten! Kom je er zelf niet uit? Maak een afspraak met me!

Of lees eerst verder over wat darm-therapie precies is.

Bron: NHG Standaard

Zijn gluten slecht voor je? Steeds meer mensen gaan glutenvrij eten. Maar wist je dat je op verschillende manieren op gluten kunt reageren? Hieronder leg ik uit wanneer je de gluten beter links kunt laten liggen.

Hoor jij ook steeds meer mensen om je heen zeggen dat ze geen gluten meer eten? Denk je misschien “mwah, modeverschijnsel, ik wil gewoon mijn boterhammetje kunnen eten”. Wist je dat die mensen misschien wel verschillende redenen hebben om te stoppen met gluten?

Of heb je zelf besloten of te horen gekregen dat je beter glutenvrij kunt eten? En vind je het nog ingewikkeld? Lees verder wanneer je meer uitleg over gluten wilt.

Wat zijn gluten eigenlijk?

Gluten is de verzamelnaam van een groep eiwitten die voorkomen in verschillende graansoorten.

Gluten zitten in:

• gerst
• kamut
• rogge
• spelt (spelt is een “oer-tarwe” die veel minder bewerkt is)
• tarwe en durum tarwe
• alle verpakte voeding en sauzen die meel of zetmeel van bovenstaande granen bevatten.

Haver

Haver is een uitzondering en
kan soms worden verdragen, mits het inderdaad glutenvrije haver is. Veel haver
is namelijk “vervuild” met tarwe en dit bevat gluten.

Glutenvrij eten gaat dus verder dan tarwe-vrij eten.

Producten die glutenvrij genoemd worden zijn niet 100% glutenvrij!

Volgens de Codex Alimentarius van 2008 mag een product glutenvrij genoemd worden als het minder dan 20 mg gluten bevat per kilo product. Dit wordt weergegeven als 20 ppm. Ook in de Europese regelgeving is vastgelegd dat de ondergrens voor “glutenvrij” 20 ppm is.

Daarnaast wordt nog de term “zeer laag glutengehalte” genoemd op verpakkingen. Dan moet het product minder dan 100 ppm gluten bevatten. Ben je gevoelig, dan kun je ook op deze producten reageren.

Wanneer is het niet verstandig om gluten te eten?

Als je coeliakie hebt…

Coeliakie (spreek uit: seu-lia-kìe)  is een chronische aandoening waarbij je hevig op sporen van gluten reageert.

Dit gaat zo ver dat je bijvoorbeeld bij de slager alleen gehakt kunt halen, wanneer je zeker weet dat de slager niet op hetzelfde hakblok vlees gepaneerd heeft, zodat er dus geen sporen van gluten zijn achtergebleven.

Borden en bestek van iemand die coeliakie heeft moeten apart afgewassen worden. Ook weer om te vermijden dat diegene met sporen van gluten in aanraking komt, als een ander gezinslid gewoon een boterhammetje eet.

Diagnose

Coeliakie moet door een arts vastgesteld worden. Er wordt onder meer gekeken of je genen hebt die coeliakie kunnen uitlokken, een zogenaamde genetische dispositie. Wanneer je deze genen hebt, kun je altijd later in je leven, wanneer er “uitlokkende” factoren zijn, coeliakie ontwikkelen. Uitlokkende factoren kunnen bijvoorbeeld een infectie zijn, een zwangerschap, of het eten van veel gluten.

Om coeliakie vast te stellen is een biopsie van het slijmvlies van de dunne darm nodig. Een klein stukje slijmvlies (biopt) wordt dan onder de microscoop onderzocht. Hierbij kijkt men hoeveel schade er is op het slijmvlies. De mate van beschadiging wordt weergegeven in gradaties:  Marsh 1 t/m 3C.

Ik leg het weleens als volgt uit. Stel je de darmwand aan de binnenkant maar voor als een mooi koraalrif. Dit zijn de darmvlokken met onder meer allerlei immuuneiwitten. Bij Marsh 3C heb je dood koraal.

Bij een beschadigd slijmvlies van de dunne darm heb je een probleem met het opnemen van voedingsstoffen. Hierdoor ontstaan bijna altijd tekorten op bijvoorbeeld mineralen en vetoplosbare vitaminen, en dit kan ook weer allerlei klachten geven.

Coeliakie onderzoeken

Let op: wanneer je gestopt was met het eten van gluten en je wilt laten onderzoeken of je coeliakie hebt, moet je eerst weer een periode van minimaal 6 weken gluten eten! Het is dus uiterst zinvol bij vermoeden van coeliakie jezelf  (of je kind!) eerst goed te laten onderzoeken.

Helaas krijg je na vaststelling van coeliakie bijna altijd alleen een voedingsadvies om glutenvrij te eten. Hiermee blijft naar mijn mening een stuk herstel liggen.

Vanuit mijn praktijk werk ik ook met het herstellen van het darmslijmvlies en de darmflora en ondersteuning met vitaminen en mineralen.

Non coeliac gluten sensitivity

Als je non-coeliac-gluten-sensitivity hebt betekent dit dat je op gluten reageert terwijl er niet officieel coeliakie bij je vastgesteld is. En dat deze reactie door je immuunsysteem veroorzaakt wordt.

Je lichaam kan op verschillende manieren antistoffen tegen voeding aanmaken. Deze antistoffen worden immuunglobulines genoemd. Deze term korten we af als Ig ofwel IgA, IgE en IgG.

Coeliakie: immuunglobuline A

Iemand die coeliakie heeft, heeft immuunglobuline A aangemaakt tegen gluten. Maar er worden vaak meerdere Ig’s onderzocht.

Allergie: immunglobuline E

Wanneer je met een immuunglobuline E op voeding reageert heb je een allergie.

Voedselovergevoeligheid: immuunglobuline G

Wanneer je met een immuunglobuline G op voeding reageert heb je een voedselovergevoeligheidsreactie  of intolerantie of “vertraagde” voedselovergevoeligheidsreactie. Deze termen worden nogal eens door elkaar gebruikt.

Je zult dan waarschijnlijk minder hevig op gluten reageren dan iemand die coeliakie heeft, maar je kunt toch stevige klachten ontwikkelen wanneer je gluten eet.

Omdat de klachten bij een IgG-reactie niet zo acuut optreden, dat wil zeggen niet direct na het eten van een kleine hoeveelheid gluten, is het je in eerste instantie waarschijnlijk ook helemaal niet duidelijk dat je klachten door gluten veroorzaakt worden.

A-typische glutenovergevoeligheid

Het aanmaken van immuunglobulines tegen gluten is overigens een ingewikkeld verhaal. Men is het hierover nog niet helemaal met elkaar eens. De termen gluten-allergie (IgE reactie)  en gluten-intolerantie (IgG reactie) worden vaak door elkaar gebruikt. Ook spreekt men wel van a-typische glutenovergevoeligheid.

Naar de uitslagen van onderzoek moet altijd goed gekeken worden. Wanneer je namelijk te weinig antistoffen (immuunglobulines) kunt aanmaken in het algemeen, kan de uitslag van antistoffen in bloed of ontlasting laag zijn, terwijl de glutenovergevoeligheid wel degelijk aanwezig is!

Kruisreacties

En dan zijn er ook nog kruis-reacties mogelijk met gluten. Dit betekent dat je lichaam ook gaat reageren op voeding waarin eiwitten zitten die heel erg op gluten lijken. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren met ei, amaranth en chocola (en deze lijst is nog veel langer!).

Een nieuwe ontwikkeling is dat men bezig is glutenhoudende granen “veilig” te maken voor mensen met glutenovergevoeligheid. 

Gluten of een reactie op landbouwgif?

Misschien heb je helemaal geen last van gluten, maar van het landbouwgif wat op granen wordt gespoten: glyfosaat. Glyfosaat moet weer ontgift worden en hiervoor zijn mineralen en sporenelementen nodig. En die kun je dan niet voor andere noodzakelijke lichaamsprocessen kunt gebruiken.

Met name tarwe wordt rijkelijk bespoten. Vaak nog een keer extra voor de tarwe van het land wordt gehaald. Dan zie je van die grote roze tarwevelden.

Tarwe

Tarwe is het gewas wat het goedkoopst is om te produceren, dus wordt het op grote schaal verbouwd. En bovendien wordt het ook nog eens overal aan toegevoegd. Ik zou bijna zeggen te pas en te onpas.

Kijk maar eens op etiketten, dan zie je al snel waar allemaal tarwe aan toegevoegd wordt. Bijvoorbeeld het witte laagje over gedroogde vijgen is tarwe. Het wordt zelfs toegevoegd aan kattenvoer, terwijl een kat toch echt een vleeseter is.

Wanneer je tarwe toevoegt aan je voedingsmiddel dan neemt het volume toe en kun je er een hogere prijs voor vragen. Maar de prijs die we er met onze gezondheid voor betalen is nog hoger.

Gluten zijn de natuurlijke verdediging van een plant tegen aanvraat en schimmels e.d. Daarom worden gewassen (lees: tarwe) gekweekt met een hoger nivo van gluten.

Ons lichaam kan in een normale situatie best een bepaalde hoeveelheid gluten verdragen, maar als we er in verhouding steeds (te) veel van binnen krijgen, kun je klachten ontwikkelen.

Als je ziek wordt van eten is altijd een goed idee om je even te laten testen.

Een lekke darm?

Een van de
gevolgen van een reactie op gluten of glyfosaat kan zijn dat het slijmvlies van
je dunne darm beschadigt en dat het verhoogd doorlaatbaar wordt. Dit wordt ook
wel een “lekke darm” of “leaky gut” genoemd.

Gelukkig betekent dit niet dat je darm letterlijk “lek” is.

Lekke darm eenvoudig uitgelegd

• Alles wat in je darm binnenkomt wordt in kleine stukjes aangeboden aan speciale cellen in de darmwand.
• Deze speciale cellen beoordelen die kleine stukjes.
• En dan beslissen ze of het in de bloedbaan mag komen.

Maar als de darmwand beschadigd is, kan het ook gebeuren dat niet voldoende verteerde eiwitten, bacteriën of toxines (gifstoffen) toegang krijgen tot de bloedbaan.

Ontstekingstoestand

Hierop kan je lichaam weer reageren door in een ontstekingstoestand te gaan. Want je lijf weet heel goed wat er wel of niet thuishoort in de bloedbaan.

Door een reactie op voeding kun je dus een beschadiging van de darmwand krijgen. Deze beschadiging kan weer leiden tot nog meer voedselreacties als er verkeerde eiwit-gedeeltes in de bloedbaan komen. Een vicieuze cirkel.

Wanneer je lichaam al in ontstekings-toestand is, ook wel laaggradige ontstekingen genoemd, kunnen gluten de situatie verergeren, omdat ze zwaar verteerbaar zijn.

Inmiddels weten we dat een heel groot deel van alle (welvaarts-)ziekten veroorzaakt wordt door laaggradige ontstekingen.

Klachten wanneer je reageert op gluten

Je zult inmiddels begrijpen dat je met een heel scala aan klachten kunt reageren op gluten. Hieronder benoem ik er een aantal.

Deze klachten kunnen er op wijzen dat je een gluten-probleem hebt:

• Buikpijn!
• Je ontlasting is niet normaal gevormd, maar je krijgt diarree, obstipatie, of stinkende brijige ontlasting.
• Moe en vaak ook vergeetachtig. Typerend kan ook zijn dat je het gevoel hebt dat je in een wattenwolk leeft en de wereld minder tot je doordringt. We noemen dit “brain fog”.
• Huidproblemen. Verschillende huidproblemen kunnen te maken hebben met gluten-overgevoeligheid. Typisch kan zijn het “kippenvel” op je bovenarmen. Je hebt een soort onderhuidse bultjes en het ziet er uit alsof je kippenvel hebt, maar in tegenstelling tot kippenvel trekt het niet weg.
• Klachten door gebrek aan voedingsstoffen omdat deze minder goed opgenomen worden. Bijvoorbeeld ijzergebrek.
• Psychische klachten zoals depressie en angsten.
• Bij kinderen kan een gluten-overgevoeligheid ook tot groeivertraging leiden, bij volwassenen tot afvallen.

Omdat een aantal van deze klachten ook op andere problemen kan wijzen, is het belangrijk goed te laten onderzoeken wat er nu precies aan de hand is.

En dan is er nog meer….

Exorfines, gluten en je geluksgevoel

Exorfinen zijn morfine-achtige eiwitten die voorkomen in gluten, zuivel, soja, champignons en spinazie. Exorfinen komen overigens niet alleen in voeding voor, maar ook in schimmels die in je darm kunnen zitten. Ze heten dan deltorphine en dermorphine.

Normaal gesproken worden exorfinen in het lichaam afgebroken door een specifiek enzym (DPP-IV enzym) in de dunne darm, de bloedbaan en de hersenen. Maar… als dit enzym slecht werkt, worden de exorfinen onvoldoende geneutraliseerd en komen in de bloedbaan. Zij gaan zich dan gedragen als endorfine (een neurotransmitter) en verstoren de werking van het hormoon- en immuunsysteem.

Endorfine wordt ook wel het “feel good hormoon” genoemd. Dat kan dan toch niet slecht zijn zou je denken? Echter: als exorfines gaan aanhechten op plaatsen waarop eigenlijk endorfine zou moeten zitten in het lichaam heb je een groot probleem. De exorfines geven je kortdurend een goed gevoel, maar je hebt er steeds meer van nodig om dit fijne gevoel te behouden.  Het werkt verslavend.

Een exorfine-belasting wordt in verband gebracht met onder meer ademhalingsproblemen zoals apneu en astma, klachten als depressie en angststoornissen, en ADD en ADHD en autisme. Onderaan dit artikel staat een lijstje met boeken waarin je hier meer over kunt lezen.

Onderzoek

In mijn praktijk werk ik met urine-, ontlastings- en bloedonderzoek waarmee uitgezocht kan worden of en hoe je op gluten reageert.

Wil jij uitzoeken of en waarom je last hebt van gluten?

Recepten

Om dit verhaal compleet te maken ook nog een paar glutenvrije recepten:

• Knoflookbrood met olijven
• Cupcakes
• Amandelbrood

En dan kun je ook nog een inkijk exemplaar opvragen van ons handboek bij voedselovergevoeligheid Puur genieten.

Meer lezen?

• Website met veel informatie over exorfines.
• Broodbuik  van William Davis (boek).
• Het glutengevaar van David Perlmutter (boek).
• Gluten en koemelk. De link met gezondheidsklachten” van Hilde Maris (boek).
• Website van de Coeliakie Vereniging www.glutenvrij.nl

Codex Alimentarius

De Codex Alimentarius is een verzameling standaarden en richtlijnen met betrekking tot voedsel, productie van levensmiddelen en voedselveiligheid. In het Latijn betekent het: “voedselboek”.

Laaggradige ontstekingen

F.A.J. Muskiet (2011). De evolutionaire achtergrond, oorzaak en consequenties van chronische systemische lage graad ontsteking; betekenis voor de klinische chemie. Ned Tijdschr Klin Chem Labgeneesk 2011, vol. 36, no. 4.

Prikkelbare darm of word je met een kluitje in het riet gestuurd?

Het zal maar op jou van toepassing zijn: je hebt veel buikpijn, afwisselend diarree en obstipatie, regelmatig last van een opgeblazen gevoel. En je bent moe.

Het kan dan zijn dat je een prikkelbare darm hebt. Maar voordat je daar achter bent kun je een heel traject verder zijn. En dan komt nog je grootste uitdaging: niet meegaan in de boodschap dat “je er maar mee moet leren leven”, maar actief naar oplossingen zoeken die voor jou je leven een stuk aangenamer kunnen maken.

Een prikkelbare darm wordt ook wel spastische dikke darm genoemd of PDS (prikkelbare darm syndroom) of IBS (Irritable Bowel Syndrome).

Symptomen prikkelbare darm

Waar kun je last van hebben als je een prikkelbare darm hebt:

• diarree
• obstipatie
• vermoeidheid
• plotselinge niet houdbare aandrang
• zeurende, stekende of krampende pijn in je buik
• het gevoel dat je niet “leeg” bent nadat je ontlasting hebt gehad
• een opgeblazen gevoel

Dit opgeblazen gevoel en de lucht in je darmen kunnen soms zo erg zijn dat je buik er uit ziet of je een paar maanden zwanger bent. Het kan ook pijnlijk zijn.

PDS komt veel voor

Vaak is er sprake van een bepaalde aanleg: zijn je darmen bijvoorbeeld altijd al je zwakke plek. Dit kan ook vanuit je familie zijn. Wanneer er dan een zogenaamd “sensitizing event” is, ontstaat PDS.

Een sensitizing event is een gebeurtenis in je leven die veel impact heeft, zoals bijvoorbeeld het verlies van een dierbare, ontslag, zwangerschap, of grote veranderingen in je financiële situatie. Maar ook bijvoorbeeld een voedselvergiftiging of een doorgemaakte parasitaire infectie.

Stress

Stress heeft dus invloed op (het ontstaan van) PDS. En dit kan lichamelijke en/of emotionele stress zijn. Je darmen en hersenen werken namelijk nauw samen. Veel processen die in het brein plaats vinden vinden ook in de darmen plaats. De darmen worden daarom ook wel het “second brain” genoemd.

Denk bijvoorbeeld aan je toiletgang: je darm spaart de ontlasting op en als er een gunstig moment is, krijg je een signaal dat je naar het toilet moet gaan om je darmen te legen. Een ander voorbeeld: als je erg zenuwachtig bent, bijvoorbeeld voor een examen, kan het zijn dat je spontaan “aan de dunne” gaat.

Maar bij het prikkelbare darm syndroom is er sprake van een verstoorde samenwerkingsrelatie: er gaat te veel informatie vanuit de darmen naar het brein en de hersenen geven verkeerde signalen door naar de darmen: je komt in een vicieuze cirkel terecht. Dit heet viscerale hypersensibiliteit: je ingewanden reageren overgevoelig op prikkels.

Even wat cijfers:

• PDS komt over de hele wereld voor met soms cijfers oplopend tot 25% van de bevolking
• In Nederland gaat 25% van de 500.000 mensen die PDS hebben naar de huisarts. 50.000 hiervan worden per jaar doorverwezen naar de MDL-arts (maag-darm-lever arts). Per ziekenhuis betekent dit ongeveer 500 nieuwe patiënten per jaar en betekent het ook dat een groot deel van het spreekuur van een MDL-arts door PDS-patiënten in beslag wordt genomen.

Een klacht om serieus te nemen dus.

Maar de praktijk is weerbarstig.

De diagnose “prikkelbare darm” wordt nog al eens als een vergaarbak gebruikt: als men bij darmklachten niet meer weet wat het is, krijg je het etiket “prikkelbare darm”, met de boodschap “je moet er maar mee leren leven”.

Wat zie ik in de praktijk soms mis gaan?

Er wordt niets gedaan. De huisarts concludeert dat er verder geen “alarmerende signalen” zijn en je krijgt te horen dat er “niets aan de hand is”.

Er wordt wel wat onderzoek gedaan, maar hier komt “niets” uit. Via de assistente van de huisarts krijg je te horen “alles is goed”. Er word je nog net niet verteld (en soms ook wel) “het zit tussen je oren”.

Je wordt serieus genomen. Er wordt wel onderzoek gedaan. Maar niet het juiste of niet voldoende.

Een parasitaire infectie kan bijvoorbeeld een oorzaak (of uiteindelijke aanleiding) zijn voor PDS. Als er al op parasieten getest wordt :

• gebeurt dit vaak eenmalig zonder hertest
• worden je huisgenoten niet meegenomen in de behandeling (waardoor jij weer herbesmet kunt raken)
• wordt er soms niet behandeld “omdat deze parasiet bij iedereen voorkomt en geen kwaad kan”

Hyperpermeabele darm

Niet altijd wordt getest op een hyperpermeabele darm.

Wat is dat, een hyperpermeabele darm?

Je darm is dan verhoogd doorlaatbaar. Normaliter hoort je darm alleen de “juiste” voedingsstoffen (bijvoorbeeld vitaminen) naar de bloedbaan door te laten. Bij een beschadigde darm(wand) kan deze echter ook eiwitten uit de voeding en ziekmakende stoffen (pathogenen) doorlaten. We noemen dit ook wel “lekkende darm” (leaky gut). Dit kan onder meer leiden tot allergie, “vage” klachten, ontstekingsprocessen en psychische klachten (waaronder depressie en gedragsveranderingen).

Ontlastingsonderzoek

Met behulp van onder meer ontlastingsonderzoek kunnen bepaalde factoren in je darm onderzocht worden waarmee je te weten komt of jouw darm op orde is of dat er inderdaad sprake is van een verhoogde doorlaatbaarheid.

Voeding

De voeding wordt vaak vergeten. Door een reactie op voeding kunnen je darmen behoorlijk verstoord raken. En door je voeding aan te passen kun je een hoop winnen.

Je kunt niet alleen op voeding reageren als je een allergie hebt. Het is belangrijk ook te kijken naar eventuele intolerantiereacties, reactie op exorfinen en bijvoorbeeld op histamine.

Ik leg in het blog Energiek en vrolijk met goede voeding een aantal mogelijke reacties op voeding verder uit. Maar bedenk dat er niet altijd sprake hoeft te zijn van overgevoeligheidsreacties: gezond eten is in de basis belangrijk en kan al verbetering geven!

Prikkelbare darm

Maar hoe kom ik er nu achter of ik wel of niet een prikkelbare darm heb?

Het is in ieder geval belangrijk dat je serieus genomen wordt en er goed naar je klachten gekeken wordt. Zodat een aantal zaken onderzocht en/of uitgesloten kunnen worden zoals lactose-intolerantie (en intolerantie voor andere suikers), darmonstekingen en coeliakie (allergie voor gluten). En onderzoek op parasieten, voedselovergevoeligheid en een hyperpermeabele darm zijn dus ook belangrijk!

ROME III

Wat zijn officieel de kenmerken van een prikkelbare darm? Hiervoor worden de ROME III criteria gebruikt:

• er moet sprake zijn van buikpijn
• en er moet sprake zijn van een veranderend (wisselend) ontlastingspatroon
• plus er moet een relatie zijn tussen deze twee

En dan moeten er dus een aantal zaken uitgesloten worden. Medisch noemt men PDS een diagnose per exclusionem (diagnose door uitsluiting).

Reduce PDS project: onderzoeken wat werkt bij PDS

Omdat men vaak weinig kon betekenen voor PDS-patiënten is het Reduce PDS Project opgezet, een pilotproject in 15 ziekenhuizen voor 200 patiënten.

Dit project is een samenwerkingsverband tussen onder meer de Prikkelbare Darm Syndroom Belangenvereniging en de Nederlandse Vereniging van Maag Lever Darm Artsen.

Doel is te onderzoeken welke behandelmogelijkheden mogelijk positief zijn voor mensen met PDS. De mensen die aan dit onderzoek meedoen mogen vanuit 10 opties (voeding, medicijnen, hypnose, etc.) er 3 uitkiezen die ze willen proberen. Deze moeten 1 voor 1 geprobeerd worden.

Het is natuurlijk heel positief dat in ieder geval nu een aantal opties onderzocht worden. Echter: het vervelende aan wetenschappelijk onderzoek is altijd dat je zaken moet isoleren (1 ding tegelijk onderzoeken): anders weet je niet wat wat heeft veroorzaakt.

In de dagelijkse praktijk kan natuurlijk een combinatie van methodes heel goed werken. Daarnaast worden (nog) niet alle mogelijkheden onderzocht.

Het kan dus zijn dat naast de uiteindelijke uitkomst van dit onderzoek voor jou persoonlijk andere opties beter werken. Anders gezegd: misschien zijn er voor jou wel oplossingen die (nog) niet “evidence based” zijn.

Tenslotte kan er ook een positieve werking uitgaan van het onderzoek op zich: wanneer je je eindelijk serieus genomen voelt en bezig gaat met een oplossing voor je klachten kan dit, los nog van op welke manier je dit doet, ook al een positief effect hebben.

Verder lezen?

Darm EHBO, Marieke Lebbink en Katinka Huiskamp

Darmtherapie en begeleiding bij je voeding

Wil je begeleiding in de vorm van darmtherapie met ontlastingsonderzoek en aandacht voor je voeding?

Claudia van Wezel

Bronnen

Prikkelbare darm syndroom belangenvereniging

Reduce PDS pilot project

Multi-disciplinaire richtlijn Prikkelbare darm syndroom

Diarree bij kinderen, tips voor de vakantie
In de vakantietijd hebben we ook in Nederland vaak mooi weer in de zomer.
De vakantieperiode betekent voor velen een ander dagritme, ander eten en andere weersomstandigheden en hier kan je spijsvertering op reageren.
In de praktijk kreeg ik de afgelopen weken een aantal keer de vraag van ouders hoe ze konden handelen bij diarree bij hun (jonge) kinderen. Hieronder zet ik enkele tips op een rijtje.

Diarree bij kinderen

Zorg voor een goede weerstand. Aan de basis van een goede weerstand van je kind liggen:

• voldoende rust
• gezonde voeding
• en de nodige TLC (tender loving care)

Hygiëne

Let op de hygiëne om diarree (en erger) te voorkomen
Misschien een open deur, maar:

• Let op de hygiëne in het algemeen en speciaal bij het bereiden van voeding. Begeleid je kind in het goed handen wassen na het toilet en voor het eten (jong geleerd…) en laat ze niet met eten “rondsjouwen” tijdens het spelen.
• Let goed op de houdbaarheidsdatum van producten en bewaar verse producten koel genoeg.
• Geef je kind geen rauwe of half-rauwe vis, vlees, gevogelte en ei (let op bij het barbecueën!).
• Snij niet met het vleesmes ook de groenten aan en gebruik een andere snijplank.
• Bewaar producten afgedekt.

En als je kind dan toch diarree heeft…

Voldoende drinken

Geef je kind voldoende te drinken om uitdroging te voorkomen. Bij diarree is het nodig een halve liter extra of meer te (laten) drinken. Denk hierbij aan water en ORS (oral rehydration salt), slappe thee, kruidenthee, maar ook aan licht gezouten bouillon of groentesap.

Licht verteerbaar voedsel

Geef je kind licht verteerbaar voedsel in de vorm van meerdere kleine maaltijden op de dag. Denk aan gekookte en gestoomde maaltijden en warme dranken: deze kosten minder spijsverteringsenergie. Geef geen gebakken, gebraden en gefrituurd voedsel, geen rauwe groenten en geen grove volkorenproducten (brood met “pitjes” e.d.).

Voeding die de ontlasting wat meer bindt

Geef voeding die de ontlasting wat meer bindt: zilvervliesrijst (pap, rijstwafel, rijstewater), geroosterd fijn volkorenbrood, volkorencrackers, volkorensoepstengels, geraspte appel met kaneel (even 10 minuten laten staan, tot het appeltje bruin kleurt), bosbessensap (uit de natuurwinkel, zonder toegevoegde suiker).

Suikers

Diarree kan veroorzaakt worden of verergeren door suiker(s)
Suiker(s), uit vruchtensap, fruit en gezoete producten kunnen de diarree verergeren (zij kunnen een zogenaamde osmotische diarree veroorzaken).
Geef deze liever een aantal dagen niet of zeer met mate, totdat de ontlasting weer wat vaster van structuur wordt (het geraspte appeltje en de niet-gezoete bosbessensap zijn hierop de uitzondering die de regel bevestigt).

Lactose

Let op met zuivelproducten met lactose
Wanneer je diarree hebt kun je lactoserijke voedingsmiddelen zoals melk, vla, yoghurt, kwark, etc. vaak minder goed verdragen. Het is beter hier even mee te wachten totdat de ontlasting weer normaal is.

Rust

En tenslotte nog een heel belangrijke: rust
Doe het een paar dagen rustig aan en geef het lichaam de kans te herstellen.
En uiteraard kun je bovenstaande tips ook voor jezelf gebruiken.
Wil je toch graag een persoonlijk advies, bijvoorbeeld over probiotica die je preventief kunt meenemen, of heb je regelmatig terugkerende diarree, neem dan gerust contact met me op voor een consult.

Parasieten in soorten en maten. Hieronder volgt uitleg over enkele, ook in Nederland (!), regelmatig voorkomende parasieten.

Parasieten in soorten en maten

De parasieten waar ik het op deze pagina over ga hebben zijn:

Dienteamoebe fragilis: zowel de actieve vorm als de slapende vorm

Giardia lamblia

Blastocystis hominis

Clostridium difficile

Dientamoebe fragilis

Deze parasiet vormt geen cysten en komt alleen in actieve vorm voor: in de dikke darm. Dientamoebe fragilis kan onder meer darmklachten, huidklachten en vermoeidheid geven.

Zelfs als Dientamoebe fragilis gevonden wordt, wordt deze zelden behandeld, omdat de arts er nog steeds van uit gaat dat deze niet schadelijk is. Zeker als je geen darmklachten hebt, maar bijvoorbeeld “alleen” vermoeidheid, zal vaak niet behandeld worden.

Giardia lamblia

Deze parasiet leeft in de dunne darm.

Reizigers kennen hem vaak goed: hij is vooral te herkennen aan de enorme rotte eierenlucht als je naar het toilet bent geweest of een wind laat.

Giardia lamblia kan diarree, buikpijn en moeheid veroorzaken. En bij kinderen ook groei-achterstand. Ook zie je vaak huidklachten en voedselintolerantie bij een besmetting.

Zeer besmettelijk

Alle parasieten zijn besmettelijk, maar giardia lamblia is ZEER besmettelijk. Ook hier zijn variaties: de parasieten die je hebt opgelopen in een tropisch gebied zijn vaak veel agressiever. Giardia heeft ook een cyste-vorm en kan daardoor lang overleven.

Cystevorm en actieve vorm van de parasiet

De cyste is een ingekapselde vorm van een parasiet: parasieten in deze vorm kunnen soms heel lang in “slapende” toestand in het lichaam overleven.

Ze komen dan weer tot leven in een periode van lage weerstand of veel stress.

Zelfs buiten het lichaam kan de cyste-vorm vaak wel een half jaar overleven en in die periode weer anderen besmetten.

Praktijkverhaal

Enkele jaren geleden kwam ik bijvoorbeeld in contact met een fokker van honden die te maken kreeg met een giardia lamblia besmetting: zij moest uiteindelijk, naast behandeling van haarzelf en gezinsleden en alle honden, ook het grasveld waarin haar honden regelmatig liepen afgraven en een nieuwe grasmat neerleggen om van de giardia af te komen.

Blastocystis hominis

Blastocystis hominis is een dikkedarmparasiet. Als je geinfecteerd bent krijg je vaak een enorm opgezette buik en heb je last van winderigheid. Vaak komt hij samen voor met dientamoebe fragilis.

Verder kun je er buikpijn, jeuk, en huiduitslag van krijgen. De blastocyst kan zich hechten aan je darmslijmvlies en daar ontstekingen
veroorzaken.

Clostridium difficile

Clostridium difficile is een bacterie die milde tot ernstige ontstekingen van het maag-darmkanaal kan veroorzaken met diarree.

Hij wordt wel “ziekenhuisbacterie” genoemd, omdat hij vaak tijdens of na een verblijf in het ziekenhuis, zeker als je weerstand laag is, voor een infectie zorgt.

Gerelateerde artikelen

• Wat je moet weten als je een parasiet hebt
• Buikpijn en parasieten
• Ontlasting: wat vertelt het je?