Leiden en volgen: het is niet wat je zegt maar wat je doet. Hoe overleef ik als ouder een consult met mijn kind? Deze keer een onderwerp dat niet tot mijn officiële werkveld behoort, maar waar ik het toch even over wil hebben. Mijn kwalificaties zijn mijn moederschap van twee zoons en mijn jarenlange ervaring met kinderen in mijn praktijk.

In mijn praktijk zie ik regelmatig ouders met (jonge) kinderen. Ik vind het dan heel leuk om ook de interactie tussen ouder en kind te observeren. Alles komt voorbij: baby’s die net een darmkrampjes-aanval krijgen en peuters die in een driftbui gaan. Sommige ouders generen zich omdat hun kind zich niet “gedraagt” en weten eigenlijk niet wat ze hiermee aan moeten tijdens een consult.

Daarom hieronder een paar eenvoudige tips voor als je kind niet “luistert”.

Leiden en volgen

Vanaf een afstand roepen of schreeuwen naar of mopperen op je kind helpt in ieder geval niet. Het gedrag van je kind persoonlijk opvatten en zelf in emotie schieten ook niet.

Hoe spreek je je kind aan?

• Ga naar je kind toe en zorg dat je op gelijke hoogte bent
• Maak oogcontact
• Raak je kind aan (leg bijvoorbeeld even je hand op een arm)
• En zeg dan op rustige en duidelijke toon wat je kwijt wilt
• En terwijl je dit doet: visualiseer wat je wilt, in een positief beeld, om je woorden kracht bij te zetten

Non-verbale communicatie

Wist je dat:

• 80% van onze communicatie non-verbaal is?
• (Jonge) kinderen beeld-denkers zijn? Beeld-denken is denken in beelden en gebeurtenissen, niet in woorden en begrippen Dit beeld-denken is overigens niet beperkt tot de kindertijd

Lichaamstaal

Een kind let op je lichaamstaal! Meer dan op wat je zegt.

Een heel treffend voorbeeld had ik recentelijk. De ouders van een jonge baby zaten met hun handen in het haar, want de kleine wilde niet slapen.

Deze baby had last van buikklachten gehad, maar die waren nu inmiddels niet meer de reden van het niet doorslapen. Ze hadden van alles geprobeerd en niets leek meer te helpen.

Toen ik doorvroeg bleek dat, als zij hun kind op bed legden, zij in gedachten vooral bezig waren met hoe hun dochtertje weer wakker zou worden, zou gaan huilen, en wat ze dan allemaal zouden doen om haar aan het slapen te krijgen.

Leiden en volgen

Soms moet je het als therapeut ook durven om “out of the box” suggesties aan te dragen. Ik heb hen gevraagd om eens uit te proberen hoe het zou zijn als zij zich in plaats hiervan voor zouden stellen hoe hun dochtertje heerlijk ging slapen en zij een rustige avond voor zichzelf hadden en hoe ze zich hierbij zouden voelen.

De ouders waren in eerste instantie stomverbaasd, maar ze waren wel bereid het te proberen.

Een dag later kreeg ik van de moeder een e-mail: het was gelukt! Ze hadden mijn aanwijzingen opgevolgd en hun baby had geslapen. Na 2 weken hadden we nogmaals contact en toen vertelde de moeder : “gaan slapen is geen probleem meer, ze slaapt overdag ook weer super en is erg vrolijk en ondernemend”.

Leiden en volgen

Dit geldt overigens ook voor volwassenen!

Als je congruent bent, ben je duidelijk voor je omgeving en lopen zaken soepeler (en kun je duidelijker leiden!).

Zo volgde ik bijvoorbeeld zelf een poosje geleden een workshop salsa. Hierbij schoven de dames steeds een positie op, zodat je met wisselende partners danste. En dan valt natuurlijk op dat de ene man veel beter “leidt” en je als dame makkelijker kunt volgen. Zo stuitte ik een keer op een man die mij met zijn vingertoppen (echt!) kon leiden, terwijl ik geen volgzame dame ben.

Wat was het geheim: hij visualiseerde waar hij naar toe wilde en ging dan ook.

Positief beeld

Probeer het eens uit met je kind. Benader je kind zoals hierboven uitgelegd en neem een positief beeld in je hoofd van het gedrag wat je graag zou willen zien in plaats van het gedrag waar je bang voor bent. Veel plezier!

Meer weten?

Frank van Marwijk, Lichaamstaal bij baby’s

Communiceren met kinderen: Gordon training

Marshall Rozenberg, Geweldloze communicatie Marshall Rosenberg 

Kinderen in de orthomoleculaire praktijk:

Naast mijn werk in de praktijk geef ik graag mijn kennis en ervaring door aan collega-therapeuten. Ik mocht een artikel schrijven voor de OrthoFyto, het vakblad voor (para)medici en therapeuten in de functionele geneeskunde.

In de OrthoFyto van oktober 2019 vind je mijn artikel “Het kind als cliënt in de orthomoleculaire praktijk”.

Kinderen in de orthomoleculaire praktijk

Wettelijke bepalingen

Want het behandelen van kinderen  in de natuurgeneeskundige praktijk vraagt meer dan alleen vakinhoudelijke kennis. Zo zijn er specifieke wettelijke bepalingen voor de behandeling van minderjarigen waar je als therapeut mee te maken krijgt.

Omgeving van het kind betrekken

Het is belangrijk de omgeving van een kind bij de behandeling te betrekken. Denk hierbij aan bijvoorbeeld ook opa en oma, school, etc. Ook is het essentieel een kind zelf te betrekken en hier moet natuurlijk rekening gehouden worden met de leeftijd van het kind.

Buikklachten en eczeem

Veel therapeuten zijn weifelachtig wanneer het gaat om het behandelen van kinderen in hun praktijk. Dat is deels begrijpelijk, maar ook jammer. Juist vanuit orthomoleculaire geneeskunde kan veel voor kinderen gedaan worden. Zo werk ik in mijn praktijk met kinderen met buikklachten en eczeem bijvoorbeeld. En met kinderen met een groei-achterstand, bijvoorbeeld omdat zij een gluten-overgevoeligheid hebben.

Dit zijn niet de meest eenvoudige klachten.  Heel vaak is het echter ook mogelijk met relatief kleine aanpassingen met betrekking tot voeding en suppletie grootse resultaten te bereiken. Denk aan kinderen met peuterdiarree, die enorm opknappen wanneer zij minder suikers gaan eten. En de “snotneusjes” die een veel betere weerstand krijgen met wat extra vitamine D.

Kinderen in de orthomoleculaire praktijk

Wanneer je kinderen wilt behandelen in je praktijk zul je je wel extra moeten scholen. Een kind is geen “kleine volwassene”.
Je krijgt te maken met aanvullende regelgeving. Zo dien je bijvoorbeeld al voor de behandeling aanvangt toestemming te hebben van alle gezagsdragers. In de praktijk zijn dit meestal de beide ouders.

Het is belangrijk kind en omgeving te betrekken bij de behandeling en dit kan wat creatieve oplossingen vragen. Want geen enkele ouder wil dat zijn of haar kind niet kan meedoen. Hoe moet het dan wanneer het kind bij opa en oma logeert bijvoorbeeld, of een keertje uit spelen gaat? Of hoe is het nieuwe dieet in te passen op school? En het zal je maar gebeuren als ouder dat je te maken krijgt met meerdere kinderen in je gezin die allemaal voor iets anders allergisch zijn: dat vraagt wat van je in de keuken!

OrthoFyto van oktober 2019

Mijn artikel “Het kind als cliënt in de orthomoleculaire praktijk” staat in de OrthoFyto van oktober 2019! Je vindt tips om betere resultaten te behalen bij de behandeling van kinderen.

Of lees hier verder over orthomoleculaire geneeskunde.

---

Kinderen in de orthomoleculaire praktijk: met dank aan Lorri Lang voor de uitgelichte afbeelding.

Mijn kind eet geen groente: in mijn praktijk hoor ik regelmatig van ouders dat zij het moeilijk vinden om hun kind (voldoende) groente te laten eten. (Biologische) groenten zijn een bron van vitaminen, mineralen en vezels.

Het is belangrijk dat je er voldoende van binnen krijgt, zeker voor een kind in de groei. We weten ook wel dat groente gezond is, maar de praktijk is vaak weerbarstig.

Kind eet geen groente

De meeste groenten worden aangeboden als onderdeel van de avondmaaltijd.

Herken je wellicht de volgende situatie? Je hebt een drukke werkdag gehad, je haalt snel je kind op van de opvang, je probeert toch een gezonde maaltijd te koken en bent blij wanneer het lukt om voor 7 uur ’s avonds iets op tafel te zetten (of snel, snel, eerder, want het avond-programma met afspraken wacht al weer).

Moe

Je kind is dan al moe van een dag lang indrukken opdoen op de opvang, op school, en bij het spelen en het is dan ook niet zo vreemd dat zoon- of dochterlief niet heel enthousiast wordt bij het idee van een avondmaaltijd. En gezien vanuit het lichaam heeft je kind nog gelijk ook: na 19.00 uur produceert het lichaam veel minder spijsverteringsenzymen en wordt het dus moeilijker eten te verteren.

Kind eet geen groente: gezelligheid

Kind eet geen groente: het helpt om de avondmaaltijd gezellig te maken en er de tijd voor te nemen (zittend aan tafel), kortom: om met aandacht, voor het eten en voor elkaar, te eten. Geef het goede voorbeeld: van een ouder die geen of weinig groente eet, leert een kind geen groenten eten.

Kind eet geen groente: vroeger eten

Voor veel, met name jonge, kinderen geldt dat het beter is wanneer zij wat vroeger kunnen eten. Probeer eens om op andere momenten op de dag groente aan te bieden.

Tussendoortje

Bijvoorbeeld als tussendoortje (radijsjes, worteltje, cherrytomaatje, komkommer, etc.) of vervang eens een broodmaaltijd door soep.

Sommige kinderen vinden het bijvoorbeeld wel lekker om groentesoep als ontbijt of lunch te eten. Je kunt ook groente als broodbeleg aanbieden, bijvoorbeeld door de ene dag wat extra te koken en dit de andere dag als zelfgemaakte “spread” (gepureerde groente met wat koudgeperste olie) op brood te geven.

Voor de slechte groente-eters

Varieer met de manier waarop je groente aanbiedt. Door de manier van bereiden (koken, bakken, smoren) verandert ook de smaak. Sommige kinderen vinden groente in stamppot (al dan niet rauw) wel lekker.

Verstoppen

Soms helpt het om groenten te verstoppen. Maak bijvoorbeeld eens een smoothie waarin je ook groente(sap) verwerkt (bijvoorbeeld een combinatie van rode vruchten met bietensap of sinaasappelsap met wortelsap). Op dezelfde manier kun je het ook, net als vruchten, door de yoghurt mengen.

Denk verder aan groente gepureerd als saus of in soep. Probeer af en toe eens iets nieuws/anders: realiseer je dat de smaak van je kind zich ontwikkelt: blijf verschillende smaken aanbieden.

Goed beginnen: baby en groente

Wanneer het moment van bijvoeding is aangebroken en je baby met een groente- of fruithapje mag starten beginnen veel ouders met het fruithapje. Er is echter veel voor te zeggen om met het groentehapje te starten.

De smaakpapillen voor zoet ontwikkelen als eerste. Een baby is “voorgeprogrammeerd” voor zoete smaken. Vruchtwater smaakt zoet, borstvoeding smaakt zoet. Vanuit de evolutie gezien is dit de meest veilige smaak: in de natuur bevatten bittere en zure producten vaker gifstoffen.

Met een zoet fruithapje hebben de meeste baby’s dus weinig problemen en het kan zijn dat het groentehapje er daarna een stuk minder graag ingaat. Het is juist belangrijk dat je kind ook aan andere smaken went, zodat je zoon of dochter later van een uitgebalanceerd dieet kan genieten met alle belangrijk voedingstoffen erin.

Immuunsysteem

Groenten zijn bovendien veel minder allergeen dan fruit (dit betekent dat zeminder snel een allergische reactie zullen opwekken). Het is daarom aan te bevelen om het immuunsysteem en de spijsvertering van je kind eerst te laten“trainen” met groente voor je over gaat op het fruit.

Let op

Bovenstaande tips zijn algemeen. Let er op dat de voeding voor je kind aangepast is aan zijn of haar leeftijd en let op voedsel-overgevoeligheden.

Heb je zelf tips of wil je je verhaal delen? Dit kan hieronder.

Wil je persoonlijk advies? Lees dan verder op de pagina Baby en kind.

Claudia van Wezel

Ideeën voor lekkere recepten

De kleine vegetariër , Antoinette Hertsenberg en Marion Pluimes

“Spitsuur koken, gezond en snel”, Loethe Olthuis