Merk je na het eten buikpijn, een opgezette buik, hoofdpijn, vermoeidheid of word je humeurig zonder duidelijke reden? Of heb je een kind met terugkerende klachten waar je maar geen vinger achter krijgt? Dan kan een voedselovergevoeligheid een grote rol spelen – óók als allergietesten via de huisarts niets laten zien.
Als orthomoleculair darmtherapeut begeleid ik mensen met kinderwens, zwangere vrouwen, baby’s, kinderen en volwassenen met darmklachten en voedselovergevoeligheid. Samen zoeken we uit welke voeding jij (of je kind) niet goed verdraagt en vooral: waarom je lichaam hier zo op reageert.

Wil je gericht onderzoeken waar jouw klachten vandaan komen en een persoonlijk behandelplan krijgen?

Eerste signalen en twijfel over voedselovergevoeligheid

Soms twijfel je: heb ik een voedselovergevoeligheidsreactie of zit er iets anders onder?

Wat kunnen de eerste signalen zijn dat je mogelijk een probleem hebt met voeding?

Als je na een maaltijd:

• geen behaaglijk gevoel hebt en/of het koud krijgt
• buikpijn (obstipatie, diarree) en/of hoofdpijn krijgt
• humeurig wordt
• het gevoel hebt dat je geen energie hebt.

Zoals een cliënt van mij mooi verwoordde: “Mijn gezin maakt er grapjes over dat ik gewoon niet wil afwassen, maar ik zak helemaal in na de maaltijd”.

En verder als:

• je beverig wordt of hartkloppingen krijgt
• je neus en holtes vollopen of je ogen gaan tranen
• je na voeding een prikkelend gevoel in je mond krijgt.

En dit zijn nog maar enkele signalen. Een heleboel gezondheidsproblemen hangen samen met voeding. Vaak heb je dit niet eens door.

Signalen die er op kunnen wijzen dat je bepaalde voeding niet goed verdraagt

Er zijn een heleboel signalen die er op kunnen wijzen dat je bepaalde voeding niet goed verdraagt. Buikpijn is er slechts één van.

Wist je dat ook de volgende klachten er op kunnen wijzen dat je een probleem hebt met het verteren van voeding?

• “snotteren” en vol zitten
• jeuk en huiduitslag
• hoofdpijn en migraine
• vocht vasthouden
• reumatische klachten
• opgeblazen gevoel en winderigheid
• obstipatie en diarree
• chronische vermoeidheid
• slaapproblemen
• depressieve gevoelens en je “futloos” voelen
• aandachtstekortstoornis (ADD)

Vage klachten en een vertraagde reactie

Vaak gaat het om “vage” klachten. Deze klachten bouwen op en geven een vertraagde reactie. Dit kan variëren van enkele uren tot enkele dagen nadat je bepaalde producten gegeten hebt. Het is daardoor niet altijd direct duidelijk of je wel of niet op voeding reageert.

Allergie, intolerantie en mogelijke reacties op melk en granen

Ben ik allergisch?

Als je ergens allergisch voor bent, geeft je lichaam een duidelijke reactie als je met de stof (het allergeen) in aanraking komt. Je krijgt bijvoorbeeld traanogen en gaat niezen, je reageert met maag- en darmklachten of met galbulten.
Een allergeen is een eiwit dat je via de lucht (bijvoorbeeld pollen) of via de voeding binnenkrijgt, en soms via je huid (contact-allergeen). Bij een allergie reageert je lichaam hierop door antistoffen (IgE’s) aan te maken specifiek voor dit allergeen.

Een kenmerk van een allergie is dat je immuunsysteem onmiddellijk reageert na contact met het allergeen, iedere keer weer, en ook bij kleine hoeveelheden allergeen. Een allergie is vaak blijvend van karakter: door de aangemaakte antistoffen zal iedere keer een reactie optreden.

Overal in het lichaam zitten zogenoemde mestcellen. Wanneer je het allergeen weer binnenkrijgt, komt dit in contact met het eerder gevormde IgE en komen uit de mestcellen bepaalde werkzame stoffen vrij, zoals histamine. Histamine is verantwoordelijk voor het ontstaan van bepaalde klachten en verschijnselen bij allergie.

Of heb ik een voedselintolerantie?

Als er geen duidelijk aantoonbare relatie is, tussen het immuunsysteem en het allergeen, spreekt men liever van een intolerantie of overgevoeligheid.
Bij een niet allergische voedselovergevoeligheid (intolerantie) worden er geen IgE’s gevormd, maar ontstaan de reacties op verschillende andere manieren (na inname, via het bloed of door inademen). De stoffen die een reactie veroorzaken noemen we triggers.

Een reactie die opbouwt en jij weet niet meer waar het aan ligt…

Bij een intolerantie zijn de triggers niet altijd makkelijk aantoonbaar. Er treedt vaak een vertraagde reactie op: pas als de inname van een bepaalde stof een grens overschrijdt, krijg je klachten. De klachten die je krijgt, kunnen bovendien nogal variëren.

Dit kunnen specifieke klachten zijn, bijvoorbeeld hoofdpijn, klachten van de luchtwegen of de spijsvertering, maar ook vagere klachten, zoals moeheid en een verminderde weerstand behoren tot de mogelijke klachten. Ook spier- en gewrichtspijnen en stemmingswisselingen kunnen veroorzaakt worden door intoleranties. En zelfs vocht vasthouden.

Omdat een intolerantie een onduidelijk begin heeft en tijd nodig heeft om op te bouwen, leg je vaak de relatie niet met bijvoorbeeld een bepaald voedingsmiddel. Vaak gaat het bovendien juist om een voedingsmiddel (bijvoorbeeld brood of chocola) dat je erg lekker vindt.

Melk is niet goed voor elk en ook met granen is het oppassen

Om het nog ingewikkelder te maken: op sommige voedingsmiddelen kun je op meer dan één manier klachten krijgen.
Je kunt bijvoorbeeld op melk reageren met een allergie of intolerantie en je kunt reageren op de exorfinen die in melk zitten. Wat exorfinen zijn wordt hieronder verder uitgelegd. Tenslotte kun je een overgevoeligheid hebben voor de melksuikers (lactose).

In mijn praktijk merk ik dat hierover regelmatig verwarring ontstaat. Wanneer je een allergie hebt, heb je een reactie op eiwitten in de voeding, bijvoorbeeld caseine, het zuivel-eiwit.

Maar het kan ook zijn dat je niet kunt omgaan met de suikers in bepaalde voedingsmiddelen, zoals lactose: melksuiker.
Dit is altijd een kwestie van enzymen en van hoeveelheid. Jouw lichaam moet voldoende lactase kunnen produceren, het enzym wat lactose “verteert” . En als de hoeveelheid lactose die jij binnenkrijgt uit dierlijke zuivelproducten, jouw lactase-capaciteit overstijgt, krijg jij klachten. Dit is dus een malabsorptie probleem.

En helaas: het kan ook zijn dat zowel caseine als lactase een probleem voor je vormen.
Een ander voorbeeld zijn granen. Het kan zijn dat je op de gluten-eiwitten in granen reageert, en het kan zijn dat je op de suikers (koolhydraten) in granen reageert: zetmeel.
Ook gluten kunnen op verschillende manieren verstorend werken in het menselijk lichaam: door een allergie, intolerantie of door exorfinen.

De ernstigste vorm van glutenovergevoeligheid is coeliakie. Maar ook als je geen coeliakie hebt, kun je toch behoorlijk gevoelig zijn voor gluten. Dit heet non coeliac gluten sensitivity.

Exorfinen, biogene aminen, suiker, FODMAP’s en  gist kunnen ook klachten geven

Exorfinen

Sommige mensen reageren op exorfinen uit voeding. Exorfinen zijn morfine-achtige eiwitten die voorkomen in gluten, zuivel, soja, champignons en spinazie. Exorfinen komen overigens niet alleen voor in voeding, maar ook in een darm-microbioom wat uit balans is kan veel exorfine geproduceerd worden.

Normaal gesproken worden exorfinen in het lichaam afgebroken door een specifiek enzym (DPP-IV enzym) in de dunne darm, in de bloedbaan en in de hersenen. Maar als dit enzym slecht werkt, worden de exorfinen onvoldoende geneutraliseerd en komen ze in de bloedbaan. Zij gaan zich dan gedragen als endorfine (een neurotransmitter) en verstoren de werking van het hormoon- en immuunsysteem.

Endorfine wordt ook wel het “feel good hormoon” genoemd. Dat kan dan toch niet slecht zijn zou je denken? Echter: als exorfinen gaan aanhechten in het lichaam, op plaatsen waarop eigenlijk endorfine zou moeten zitten, heb je een groot probleem. De exorfinen geven je kortdurend een goed gevoel en je hebt er steeds meer van nodig om dit fijne gevoel te behouden. Het werkt verslavend.

Een exorfinebelasting wordt in verband gebracht met onder meer ademhalingsproblemen zoals apneu en astma, klachten als depressie en angststoornissen, ADD, ADHD en autisme.

Biogene aminen en pseudo-allergie

Biogene aminen, wat zijn dat? Biogene aminen zijn stoffen die in het menselijk lichaam gemaakt worden uit aminozuren, de bouwstenen van eiwitten. Een bekende is histamine. In veel voedingsmiddelen, zowel plantaardig als dierlijk, komen van nature biogene aminen voor. Soms worden zij ook gevormd tijdens het productieproces van voeding en verder bij bewaring of door bederf. Die lekkere gerijpte oude kaasjes bijvoorbeeld kunnen veel biogene aminen bevatten. Maar ook een overrijpe avocado zit er vol mee.

In het lichaam spelen diverse andere biogene aminen een belangrijke rol bij de signaaloverdracht in het zenuwstelsel (zoals serotonine en dopamine). We hebben ze dus ook nodig!
Biogene aminen stimuleren de zenuwuiteinden van het autonome zenuwstelsel en beïnvloeden daarmee onder meer de spijsvertering, de ademhaling en de bloedsomloop.

Bij overgevoeligheid voor biogene amines functioneert het afbraaksysteem in de darmen onvoldoende en ontstaan er klachten. Als je lever belast is  (door bijvoorbeeld een slecht voedingspatroon, medicijngebruik of candida), ben je gevoeliger voor biogene aminen. Ook als je darmflora niet op orde is, en als uit ontlastingsonderzoek blijkt dat je een te hoog niveau van bepaalde, ziekmakende, darmbacteriën hebt, kun je sterk op biogene aminen reageren.

Pseudo-allergische reacties door biogene aminen

Als je gevoelig bent voor biogene aminen kun je zogenoemde pseudo-allergische reacties krijgen, als je voeding eet waarin deze stoffen zitten of als je bijvoorbeeld voeding eet waarin stoffen zitten die histamine (een van de biogene aminen) kunnen vrijmaken.

Wat is een pseudo-allergie?

Soms heb je alle kenmerken van een allergie (bijvoorbeeld jeuk, tranende ogen, een loopneus, vermoeidheid, buikklachten), maar als je een bloedonderzoek laat doen via de huisarts komt er “niets uit”, behalve misschien een verhoogde gevoeligheid voor histamine.
Soms merk je ook dat “allergische” klachten in bepaalde periodes toenemen, terwijl ze op andere momenten als sneeuw voor de zon verdwenen zijn. Je kunt dan niet achterhalen waar dit nu precies aan ligt.

Ra, ra, hoe kan dat?
Er is hierbij een drempelwaarde voor het ontstaan van de klachten en deze is voor iedereen anders. Bovendien kan deze drempelwaarde van dag tot dag verschillen.
Als je bijvoorbeeld een maagdarminfectie doormaakt, last hebt van stress, net een vaccinatie hebt gehad, medicijnen gebruikt, na lichamelijke inspanning of het gebruik van alcohol, kan de drempelwaarde sneller bereikt worden.
Je kunt bijvoorbeeld gewoon een blokje oude kaas eten, maar als je op een dag chorizo, zuurkool en paprika eet, krijg je migraine (deze producten bevatten tyramine).
Of je kunt de ene week wel je worteltjes met zalm eten en de andere week, op een dag waarop je veel stress hebt, krijg je toch een reactie.

Als een reactie dan ook nog vertraagd optreedt (soms pas na 72 uur), wordt het een stuk moeilijker om te achterhalen waardoor die reactie nu precies ontstond.

Om wat voor klachten gaat het dan?

Een heel scala aan klachten kan optreden:

• opgeblazen gevoel
• jeuk en roodheid van de huid, galbulten en netelroos
• zwelling van alle slijmvliezen
• oedeem (vocht vasthouden)
• branderige opgezette tong
• benauwdheid
• maag- en darmkrampen en diarree
• ontstekingen (oogontsteking, candida, eczeem, blaasontsteking)
• hoofdpijn (scherp en stekend en van paracetamol wordt het erger)
• depressieve klachten
• onleesbaar schrijven
• ongecoördineerd gedrag en niet helder kunnen denken

Bij een overgevoeligheid voor tyramine, ook een van de biogene aminen, zie je vaak migraine-klachten.

Dan maar alles weglaten?

Nee, dat is bij een gevoeligheid voor biogene aminen, echt geen goed idee. Dit wordt ook wel het “Biafra-dieet” genoemd: je moet dan zoveel voedingsstoffen weglaten dat je je bouwstoffen niet meer binnen krijgt. Als je last hebt van biogene aminen is het beter om uit te zoeken of dit mogelijk is ontstaan door een slechte darmflora (dysbiose) of doordat je lever een en ander niet goed aankan. Het is de moeite waard om met behulp van een voedseldagboek te achterhalen waar je precies op reageert. En dan niet alleen bij te houden wat je hebt gegeten, maar ook bijvoorbeeld hoeveel stress er op een dag was.

Een teveel aan suiker(s) is niet goed

Om het kort en krachtig te zeggen: te veel suikers zijn niet goed voor je. Realiseer je dat koolhydraten ook suikers zijn.
De industrieel bewerkte suiker, zoals kristalsuiker, kun je beter helemaal links laten liggen. Dit zijn “lege” koolhydraten zonder voedingsstoffen. Ook synthetische zoetstoffen, zoals aspartaam, zijn zeer belastend voor je lichaam. Blijf liever ver weg van de “zero” en “light” producten.

Het word je niet gemakkelijk gemaakt. Aan heel veel voeding worden suikers en zoetstoffen toegevoegd!
Maar ook met natuurlijke suikers (koolhydraten) kun je beter zuinig aan doen. In verhouding krijgen we er vaak al te veel van binnen.

Een te veel aan suikers wordt direct omgezet in triglyceriden (vetdeeltjes) en een overmaat hiervan draagt bij aan hart- en vaatziekten.
Te veel suiker is een belasting voor je lever en kan tot non-alcoholische leververvetting leiden.
Om suiker (glucose) de cel in te krijgen, moet de pancreas insuline vrijgeven in het bloed. Dit is prima, als het op gezette tijden gebeurt. Maar als het de hele dag door te pas en te onpas van je lichaam wordt gevraagd, raakt de pancreas op den duur uitgeput en gaat minder efficiënt werken. Je kunt minder gevoelig worden voor insuline of zelfs te weinig insuline gaan aanmaken. Oftewel je kunt hypoglykemie, hyperinsulinemie of diabetes krijgen.

Fruit is gezond, maar te veel fructose (vruchtensuiker) niet. Het lichaam kan maar 25 tot 30 gram per dag goed verwerken. Meer dan 3 stuks fruit is daarom niet aan te bevelen. Let ook op met geconcentreerde vruchtensappen, smoothies e.d. Ook te veel melksuiker (lactose) kan voor problemen zorgen.

En als je last hebt van een intolerantie van bijvoorbeeld lactose of een malabsorptiestoornis (slechte opname) van bijvoorbeeld fructose, dan zal je nog beter op de suikers moeten letten.
De eerste klachten, die je vaak ervaart als je suikers niet goed kunt verwerken, zijn een opgeblazen gevoel (soms de “negen maanden zwanger” buik) en winderigheid. En in het algemeen ook vermoeidheid.

Toch is er ook een paradepaardje onder de koolhydraten: groente! Hiervan mag je naar hartenlust eten. Maar als je bepaalde FODMAP’s niet goed verdraagt kunnen sommige groenten toch klachten opleveren…

FODMAP’s

FODMAP’s zijn een speciale groep koolhydraten. FODMAP is de afkorting voor Fermenteerbare Oligosachariden (fructanen en galactanen) Disachariden (lactose) Monosachariden (fructose) en Polyolen (suikeralcoholen in zoetstoffen, fruit en groenten). Dat is een hele mond vol.

Als deze FODMAP’S in de dunne darm niet goed worden opgenomen, komen ze terecht in de dikke darm. Dikke darmbacteriën gaan de FODMAP’S dan fermenteren (verteren). Hierbij komt veel gas vrij. Een opgezette buik, winden, boeren en kramp kunnen het gevolg zijn. Bovendien wordt er door al die onverteerde suikers extra vocht in de darm aangetrokken. Hiervan kun je diarree krijgen.

Gist en gistextract 

Gist en gistproducten (gistextract) worden aan veel producten toegevoegd om deze meer smaak te geven. Ze geven de zogenoemde “Umami” smaak: een hartige smaak.

Als je dit eet, gaat er in je lichaam “gisting” plaatsvinden. Gist zorgt er namelijk voor dat suikers (koolhydraten) omgezet worden in alcohol en koolzuurgas. Dit is echter geen natuurlijk manier van omzetten. Door het lichaam zelf worden suikers namelijk afgebroken zonder dat hierbij alcohol vrijkomt.

Naast natuurlijke gist wordt ook industriële gist (MSG en E621) aan producten toegevoegd. Deze zorgen voor een snellere gisting, zodat brood bijvoorbeeld sneller kan rijzen.

Het lichaam kan al deze gist echter vaak niet aan. Een opgezette, zere buik, winden en boeren kunnen dan het gevolg zijn.
Als er te veel gisten in je lichaam aanwezig zijn, en je weerstand verlaagd is, kunnen deze zich gaan ontwikkelen tot schimmel en je gezondheid ondermijnen. Een voorbeeld hiervan is een belasting met candida.
Zowel de natuurlijke gist als de industrieel geproduceerde gist bevat bovendien glutamaat. Een teveel aan glutamaat wordt in verband gebracht met neurologische aandoeningen als epilepsie, Alzheimer, psychoses en de spierziekte A.L.S.

Bovenstaande lijst van mogelijk reacties is niet uitputtend helaas. Zo kun je bijvoorbeeld je reumatische klachten hebt soms beter afzien van het eten van de zogenoemde “nachtschaden”. Tot de nachtschaden behoren onder andere: aardappel, tomaat, aubergine, paprika en rode pepers.

Een gezonde darm, een stevige vertering en het voorkomen van tekorten

Zonder een gezonde darm heb je geen goede gezondheid! Om je voeding goed te kunnen verteren, en er energie uit te maken, moet je darm in topconditie zijn.

Er moet onder meer een balans zijn tussen de verschillende darmbacteriën (darmflora of microbioom genoemd).
Aan de ene kant wil je voldoende lichaamseigen bacteriën hebben voor een goede spijsvertering, een goede aansturing van je immuunsysteem en nog veel meer belangrijke functies.
Aan de andere kant wil je vooral niet te veel ziekmakers in je darm hebben, zoals parasieten, schimmels en gisten, en minder gezondheidsvriendelijke bacterien.
Ook als bepaalde enzymatische processen niet goed verlopen, kun je je voeding niet goed verteren en kun je klachten krijgen. Enzymen kun je je voorstellen als kleine “schaartjes” die het voedsel zo fijn knippen dat het verder opgenomen kan worden.

Als je een voedselovergevoeligheid hebt, ligt de oplossing nooit in het weglaten van deze voedingsmiddelen alleen. Je loopt anders gemakkelijk tekorten op aan essentiële voedingsstoffen. En die tekorten had je wellicht al, omdat je spijsvertering niet optimaal was. Goede vervangers vinden, zodat je een volwaardige voeding houdt, is belangrijk!
Een reactie op voeding hoef je gelukkig ook meestal niet te accepteren als iets waar je levenslang last van houdt. Met een goede begeleiding op het vlak van gezonde voeding en gezonde darmen kun je vaak een heel eind komen.

Blijf er niet mee lopen!

Voedselovergevoeligheid bij kinderen, kinderwens en zwangerschap

Als je kind klachten heeft op voeding

Juist bij kinderen die nog volop in de groei en in ontwikkeling zijn is het lastig wanneer zij bepaalde voedingsmiddelen minder goed kunnen verdragen. Wanneer je de voeding moet aanpassen wil je wel dat zij nog steeds een volwaardige voeding hebben. En liefst wil je dat je kind zo gevarieerd mogelijk kan eten. Het optimaliseren van de darmgezondheid van je kind is dan een grote stap voorwaarts.

Voedselreacties rondom de zwangerschap

Wanneer je zwanger bent bereid je je baby voor op de buitenwereld. Je begint al met het trainen van het immuunsysteem van je kind op wat “normaal” is. De antistoffen van al jouw doorgemaakte verkoudheidsvirusjes wil je natuurlijk aan je kind doorgeven. Maar jouw reactie op bepaalde voedingsmiddelen juist niet. Het liefst begin je iets eerder, maar ook tijdens een zwangerschap kun je er nog veel aan doen om jouw darmgezondheid te optimaliseren voor een goede start voor je kind.

Verbeter je (darm)gezondheid!

Herken je jezelf of je kind in de klachten die ik beschrijf en wil je niet langer blijven zoeken in het duister?
In mijn orthomoleculaire darmtherapie-traject onderzoeken we aan de hand van jouw verhaal, gerichte testen en een praktisch plan welke voeding je beter kunt vermijden, welke juist helpt herstellen en hoe je je darmgezondheid structureel kunt verbeteren.

Waarom laboratoriumonderzoek zo waardevol kan zijn voor jouw gezondheid

Je lichaam vertelt je continu wat het nodig heeft — maar soms is het niet zo duidelijk wát het precies wil zeggen. Misschien voel je je al een tijdje vermoeid, heb je last van je spijsvertering of merk je dat je hormonen uit balans zijn. Of misschien voel je je goed, maar wil je weten hoe je jouw gezondheid optimaal kunt ondersteunen. In al deze gevallen kan laboratoriumonderzoek helpen om helderheid te krijgen. 

Inzicht in wat jouw lichaam écht nodig heeft

Laboratoriumonderzoek biedt een blik onder de motorkap van je gezondheid. Het maakt zichtbaar waar jouw lichaam extra ondersteuning kan gebruiken — of dat nu gaat om voeding, darmgezondheid, hormonen of micronutriënten. Zo werken we niet op basis van aannames, maar op feiten. Dit vormt de basis van een persoonlijk en effectief behandelplan. 

Een persoonlijke aanpak

In mijn praktijk combineer ik orthomoleculaire kennis met onderzoeken bij verschillende gespecialiseerde laboratoria. We kiezen samen onderzoeken die aansluiten bij jouw verhaal, klachten en doelen. Of dat nu een darmonderzoek, hormoontest, bloedanalyse of genetisch profiel is — we stemmen het plan volledig af op wat jouw lichaam op dit moment nodig heeft.

Samen werken aan herstel of preventief laboratoriumonderzoek 

Laboratoriumonderzoek is niet alleen waardevol bij klachten. Ook preventief kan het inzichten geven waarmee je jouw gezondheid langdurig kunt ondersteunen. Denk aan het optimaliseren van je energie, hormoonbalans en weerstand — zodat je lichaam beter in balans blijft, ook op de lange termijn. 

Klaar om te ontdekken wat jouw lichaam te vertellen heeft?

Wil je weten welk onderzoek het beste bij jou past of meer inzicht krijgen in de mogelijke oorzaken van jouw klachten? Neem gerust contact met me op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Samen kijken we wat jouw lichaam nodig heeft om weer optimaal te functioneren.

Het lever-DNA-paspoort

Het lever-DNA-paspoort is een praktische genetische test die inzicht geeft in hoe jouw lever-ontgiftingspaden functioneren. Deze test laat zien hoe jouw lichaam omgaat met stoffen zoals medicijnen, supplementen, cafeïne en alcohol. Zo wordt duidelijk waarom jij anders kunt reageren dan gemiddeld, en krijg je handvatten voor écht persoonlijk advies. 

Met de resultaten kun je:

• Veiliger keuzes maken rondom medicatie en supplementen.
• Bijwerkingen verminderen en doseringen beter afstemmen.
• Begrijpen hoe jouw unieke biochemie invloed heeft op jouw reactie op middelen. 

Je ontvangt een overzicht dat je desgewenst kunt delen met je arts of apotheek. Het orthomoleculaire advies dat je in mijn praktijk krijgt, richt zich op voeding, leefstijl en supplementen die passen bij jouw genetische profiel. Zo kun je jouw lever optimaal ondersteunen en beter omgaan met persoonlijke genetische uitdagingen. 

Bij welke klachten is deze test zinvol?

• Onverklaarde of hevige bijwerkingen bij normale medicatiedoseringen (zoals bij pijnstillers, antidepressiva, bloedverdunners of bloeddrukmedicatie).
• Klachten als vermoeidheid, hoofdpijn, misselijkheid of je “niet goed voelen” na bepaalde medicijnen, kruiden, alcohol, cafeïne of supplementen (zoals curcumine).
• Situaties waarin middelen niet lijken te werken of juist té sterk reageren — wat kan wijzen op een vertraagde of versnelde werking van leverenzymen. 

Het GrowBaby DNA-onderzoek

De GrowBaby DNA-test is speciaal ontwikkeld voor (toekomstige) moeders die hun kansen op een gezonde zwangerschap en een gezonde baby willen vergroten. Met één eenvoudige vingerprik krijg je diepgaand inzicht in hoe jouw lichaam belangrijke processen rondom vruchtbaarheid en zwangerschap regelt — zodat voeding, supplementen en leefstijl echt persoonlijk afgestemd kunnen worden. 

Wat onderzoekt de test?

De GrowBaby-test analyseert genetische varianten (SNP’s) die betrokken zijn bij:

• Vetmetabolisme, ontsteking en ontgifting (fase 1 en 2).
• Methylatie, progesteron- en melatoninemetabolisme.
• Insulinegevoeligheid en vitamine D-behoefte.

Deze factoren beïnvloeden onder andere je hormoonbalans, eicelkwaliteit, energieniveau en de omstandigheden in de baarmoeder waarin jouw baby zich ontwikkelt.

Voor wie is deze test bedoeld?

• Voor wensmoeders en (net) zwangere vrouwen die hun gezondheid en die van hun baby optimaal willen ondersteunen — vóór en tijdens de zwangerschap.
• Voor stellen die al langer proberen zwanger te worden, een miskraam hebben gehad of onverklaarde vruchtbaarheidsproblemen ervaren.
• Voor vrouwen met hormonale disbalans, een onregelmatige cyclus of vermoeidheid, die willen begrijpen waar hun lichaam extra ondersteuning nodig heeft.

Wat levert de test op?

Je ontvangt een helder, persoonlijk adviesrapport dat laat zien waar jouw genetische aandachtspunten liggen. Daarin staat precies welke voeding, leefstijl en supplementen het beste bij jouw genetische aanleg passen. 

Door in deze cruciale periode — van preconceptie tot perinatale fase — gericht te werken, leg je de basis voor:

• Een gezondere zwangerschap.
• Een betere start voor je baby.
• Een sterk fundament voor langdurige gezondheid.

 Ik vertaal de testuitslag voor je naar een concreet en persoonlijk plan, zodat je precies weet welke stappen het meeste verschil maken voor jou en je toekomstige baby.

Feces-onderzoek

Fecesonderzoek kan een waardevol onderdeel zijn van je behandelplan, omdat het laat zien wat er écht in je darmen gebeurt en hoe dit samenhangt met klachten in de rest van je lichaam. Door inzicht te geven in darmflora, ontstekingsmarkers, vertering en de integriteit van de darmwand, wordt duidelijker welke gerichte voeding, supplementen en leefstijl jouw darmen nodig hebben.​

Waarom fecesonderzoek belangrijk is

Fecesonderzoek geeft een gedetailleerd beeld van het darmmicrobioom, inclusief bacteriën, gisten, schimmels en ontstekings- of lekkende-darm-markers, die vaak een rol spelen bij chronische darmklachten.​

Veel aandoeningen beginnen in de darm. Verstoringen in de darmflora en vertering kunnen invloed hebben op immuunsysteem, huid, hormonen en algehele vitaliteit.​

Voor wie en wanneer

Bij terugkerende of chronische darmklachten zoals een opgeblazen buik, winderigheid, diarree, obstipatie, buikpijn of wisselende ontlasting geeft fecesonderzoek vaak helderheid over de onderliggende oorzaak.​

Bij klachten die mogelijk “via de darm” spelen, zoals huidproblemen (eczeem, psoriasis, jeuk), hormonale disbalans, vermoeidheid en voedselovergevoeligheden, kan een ontlastingstest helpen om dysbiose, ontsteking of barrièredisfunctie op te sporen.​

Ook preventief, bijvoorbeeld na een antibioticakuur, stressvolle periode of ziekte, kan een darmmicrobioomtest zinvol zijn om te controleren of je darmflora hersteld is en waar nog ondersteuning nodig is.​

Voedselovergevoeligheidstesten (bloedafname)

Voedselovergevoeligheidstesten helpen om jouw verborgen reacties op voeding in kaart te brengen, zodat je gerichter kunt kiezen welke producten je (tijdelijk) beter kunt vermijden en welke juist goed verdragen worden.  Bij aanhoudende darmklachten, huidproblemen, vermoeidheid of hormonale disbalans kan voeding een grotere rol spelen dan je op het eerste gezicht denkt. 

Misschien heb je zelf al veel geprobeerd met voeding, maar zie je nog geen duidelijk patroon of blijvende verbetering. 

De uitslag van een voedselintolerantietest biedt een praktische basis voor een persoonlijk eliminatie- en herintroductieplan, zonder een te streng of eenzijdig dieet. 

Een test kan zinvol zijn:

• Bij terugkerende darmklachten (opgeblazen gevoel, wisselende ontlasting, buikpijn) ondanks algeheel “gezonde” voeding.
• Bij huidklachten, eczeem, acne, rosacea of jeuk, waarbij je het gevoel hebt dat voeding invloed heeft, maar de triggers lastig te herkennen zijn.
• Bij hormonale klachten, vermoeidheid, hoofdpijn of stemmingswisselingen die mogelijk samenhangen met ontstekingsprocessen in de darm en het immuunsysteem.

Bronnen

Biovis Diagnostics  Microbioom 2.0

Gamedi Lever-DNA-paspoort

DNA Life Healtcare  GrowBaby DNA test

NL Lab microbiologisch onderzoek

LHM Diagnostiek Imupro voedselintolerantietest

In gewone taal uitgelegd wat darmtherapie is.

Al een poosje is er veel aandacht voor de darmen en de darmflora oftewel het darm-microbioom. Regelmatig verschijnen er boeken, artikelen en documentaires over de darmen. Zoals bijvoorbeeld een uitzending van Dokters van Morgen over het Microbioom.

Darmtherapie is een training voor je darmen. Een beetje vreemd als je dit voor het eerst hoort: je stuurt je darmen niet op cursus toch? Darmtherapie betekent dat er eerst een poeponderzoek plaatsvindt en dat je daarna, op basis van onder meer de uitslag van dit onderzoek, adviezen krijgt voor je gezondheid.

Waarom zou je poeponderzoek en darmtherapie doen?

Tenzij je natuurlijk duidelijke darmklachten hebt..

Bij darmklachten lijkt het voor de meeste mensen wel duidelijk dat er iets met je darmen moet gebeuren. Bijvoorbeeld wanneer je last hebt van obstipatie of diarree of wanneer je een darmontstekingsziekte hebt zoals Crohn of Colitis Ulcerosa. Maar jouw darm bepaalt voor een groot deel jouw verdere gezondheid en dat is minder bekend.

Wat doet je darm allemaal?

Huidklachten, zoals eczeem, komen bijvoorbeeld vanuit de darm: wat je op je huid ziet is vaak al in het tien- of honderdvoudige in je darm aanwezig.

Je darm bepaalt ook je gevoel. Heb je last van depressieve klachten? Weet dat de meeste “feel good” hormonen in je darm aangemaakt worden.

En je spijsvertering loopt veel beter bij een goed functionerende darm. “Gezondheid van mond tot kont” noemen we dit.

Feitelijk zijn wij een grote communicerende bacterie-massa. En deze bacteriën helpen jou je aan te passen aan de continu veranderende wereld om je heen.

Darmproblemen en andere buikklachten, blijf er niet mee lopen!

Buikklachten, je kunt er flink last van hebben. Gelukkig is het vaak tijdelijk, maar helaas hebben veel volwassenen en ook kinderen chronische klachten. Omdat deze vaak als gênant worden ervaren, durven veel mensen er niet over te beginnen tegenover hun omgeving.

Darmproblemen en andere buikklachten

Een paar voorbeelden uit mijn praktijk

• Niet meer de deur uit durven voordat je precies weet waar er een toilet is, en je reis zo inplannen dat je verschillende “nood-stops” kunt maken. Altijd een verschoning bij je hebben “voor het geval dat”.
• Bang zijn dat je hartklachten hebt. En dan te horen krijgen dat je klachten veroorzaakt worden door een darm die voller dan vol zit en je maag omhoog drukt.
• Je zorgen maken over je peuter die maandenlange diarree heeft, waarbij jij je afvraagt of je kind nog wel alle voedingsstoffen binnenkrijgt.
  Of over je kleuter met chronisch dunne ontlasting die bijna naar school kan. Maar de school heeft duidelijk aangegeven dat je kind zindelijk moet zijn.
• Je generen voor je collega’s op het werk omdat jouw darmen altijd zo hoorbaar rommelen.
• Niet naar de wc durven bij iemand anders omdat jouw ontlasting altijd luid knetterend naar buiten komt.
• ’s Avonds buikpijn hebben omdat je in gesprekken met mensen continu winden zit tegen te houden tot je buik voor je gevoel bijna knapt.
• Zomaar ineens een krampaanval krijgen omdat je iets gegeten hebt wat je niet verdraagt. Alhoewel je dat niet eens zeker weet, omdat je er niet precies de vinger op kunt leggen.
• Een baby hebben met darmkrampjes en reflux-klachten wat tot veel onrust leidt.

Darmproblemen en andere buikklachten komen veel voor

Je denkt dat dit uitzonderingen zijn of dat jij er alleen in staat? Vergeet het maar. Dit komt veel voor en ik zie het regelmatig terug in mijn praktijk.

In 2017 deed het RIVM onderzoek in opdracht van de Maag Lever Darm Stichting en kwam tot de conclusie dat bijna 1 op de 4 Nederlanders de huisarts bezocht in verband met  spijsverteringsklachten. Dat betrof destijds 3,7 miljoen mensen.

Spijsverteringsklachten voor dummies

Je spijsvertering zit heel mooi in elkaar. Verschillende organen zorgen er samen voor dat jouw voeding in steeds kleinere stukjes wordt opgedeeld. Net zo lang totdat de macronutriënten, en micronutriënten, kunnen worden opgenomen en door je lichaam kunnen worden ingezet waar ze nodig zijn. Macronutriënten zijn vetten, koolhydraten, eiwitten. Micronutriënten zijn vitaminen, mineralen, sporenelementen.

Hieronder leg ik heel eenvoudig de verschillende stappen uit

Als al deze stappen goed gaan, functioneert het geheel en heb jij waarschijnlijk een plezierig buikgevoel en genoeg energie. Het kan echter ook ergens niet helemaal optimaal verlopen. En dan krijg je ook problemen bij de stappen die daarna komen.

Laten we beginnen bij het begin

Om te kunnen verteren heb je rust nodig. Preciezer gezegd: je hebt het gedeelte van je zenuwstelsel nodig wat je gebruikt voor rust en herstel. Het parasympatisch zenuwstelsel. Je lichaam moet energie sturen naar je spijsverteringsorganen en niet naar je spieren bijvoorbeeld.

Wanneer je niet voldoende kunt ontspannen tijdens een maaltijd verteer je minder makkelijk en kun je last van je maag en darmen krijgen. Wanneer je goed kauwt gaat je lichaam de eerste spijsverteringsenzymen aanmaken, amylasen. Deze zijn belangrijk voor de vertering van koolhydraten.

Darmproblemen en andere buikklachten: maag

Daarna komt je voeding in je maag terecht. Het is belangrijk dat deze tijdens de maaltijd voldoende zuur is. Dit zorgt er onder meer voor dat jouw voeding voldoende voor-verteerd in je darm terecht komt. In je maag vindt een groot gedeelte van de vertering van eiwitten plaats.

Tussen maaltijden door moet je maag juist niet heel veel maagzuur produceren. Net als alle organen staat je maag niet continu “aan”, maar kent een ritme van activiteit en rust. Wanneer het ritme van je maag verstoord raakt kun je last krijgen van zuurbranden.

En als je niet voldoende maagzuur hebt, komt je voeding onvoldoende voor-verteerd in je darm en moeten de organen daarna extra hard werken. Dit kan een poosje goed gaan, ze kunnen even “een tandje bijzetten”. Maar daarna komen ze in uitputting terecht met alle gevolgen van dien.

Darmproblemen en andere buikklachten: pancreas

Na je maag is je pancreas aan de beurt. Deze wordt ook wel buikspeekselklier of alvleesklier genoemd. Deze produceert onder meer een heleboel verschillende soorten spijsverteringsenzymen, voor de vertering van je vetten, koolhydraten en eiwitten.

Darmproblemen en andere buikklachten: lever

Je lever zorgt ervoor dat er gal vrij wordt gegeven zodat jij je vetten kunt verteren. Dit heet emulgeren. Gal wordt door de lever gemaakt en in je galblaas opgeslagen.

Wanneer je galblaas verwijderd is zul je je hele leven je vetvertering moeten ondersteunen. Er wordt dan nog steeds gal vrijgegeven voor het emulgeren van vetten, maar het mechanisme is minder beheerst. Je kunt de gal dan minder goed doseren.

En wanneer jouw voeding onvoldoende aangezuurd door je maag in je darm terecht komt, krijgt je pancreas veel minder een seintje om spijsverteringsenzymen aan te maken en je lever minder een signaal om gal in de darm te stuwen. En, je begrijpt het al, dan krijg je uiteindelijk ook een disbalans in je darm-microbioom.

Immuunsysteem voor dummies

We zijn zo gewend in de Westerse wereld om alles te scheiden. Je spijsvertering, je zenuwstelsel, je immuunsysteem. Voor alles kun je uiteindelijk bij een andere arts-specialist terecht.

Dit komt door het mechanische beeld van de Westerse geneeskunde. Het lichaam wordt min of meer gezien als een apparaat. Wanneer er iets aan mankeert, repareer je het, of zet je er een nieuw onderdeel in. Maar uiteindelijk werken al die lichaamssystemen met elkaar samen.

Spijsvertering en immuunsysteem

Zo zijn je spijsvertering en je immuunsysteem nauw met elkaar verbonden. In je darmen bevindt zich een groot gedeelte van je afweer. Alles wat binnenkomt vanuit jouw buitenwereld, waaronder voeding, wordt hier beoordeeld. Er wordt bepaald of het vriend, bijvoorbeeld voeding, of vijand, bijvoorbeeld een bacterie die ziekte kan veroorzaken, is. 

Wanneer jouw systeem in balans is, zal jouw immuunsysteem goede instructies geven. Maar bij een disbalans kan het gebeuren dat je immuunsysteem in overdrive gaat en veel te alert is. Waardoor het bijvoorbeeld gaat reageren op pollen of voedingsmiddelen in plaats van op ziektekiemen. Of zelfs het eigen lichaam gaat aanvallen zoals bij auto-immuunziektes.

Slijmvliezen

De slijmvliezen van je darm, met alle immuun-eiwitten die zich hier bevinden, geven ook instructie aan de andere slijmvliezen binnen je lichaam. Je huid, je blaas, je vagina, je longen bijvoorbeeld. Zij hebben ook een slijmvlies boordevol immuun-eiwitten, als het goed is.

Dat betekent dat een disbalans in je darmen zich ook in een heleboel andere klachten kan uiten. Zoals voedselovergevoeligheid, eczeem, astma, depressie.

Deze communicatie loopt ook de andere kant op. Zo weten we dat stoffen die via je huid binnenkomen je darm-microbioom kunnen beinvloeden. Zowel op een goede als op een minder positieve manier. Afwasmiddel en andere schoonmaakmiddelen hebben bijvoorbeeld een negatieve invloed op je microbioom.

Wat in je darmen gebeurt heeft ook een grote invloed op je stemming en je gedrag

Je darm heeft een eigen zenuwstelsel, het enterisch zenuwstelsel, en dit communiceert met jou. Ook je darmbacteriën praten met je en kunnen je gedrag en gevoel beïnvloeden. Een groot deel van onze neurotransmitters wordt in de darm aangemaakt. Serotonine bijvoorbeeld, één van onze “ feel good” hormonen. Bij een disbalans in je darm kun je angstig en depressief worden.