Keizersnede baby en darmflora: soms is er geen andere keuze en moet een baby door middel van een keizersnede “gehaald” worden. In het ziekenhuis wordt uitgelegd wat dit inhoudt en word je tot een paar dagen na de operatie begeleid.

Maar wist je ook het volgende?

Als een baby geboren wordt vindt binnen enkele uren al de eerste vorming van de eigen darmflora plaats.

Bij de gang door het geboortekanaal krijgt de baby een hap van de fecale flora (ontlasting) van de moeder binnen. Hierin zitten specifieke darmbacteriën: e.coli en enterococcen. Deze worden door de baby doorgeslikt en komen via de maag in de darmen terecht waar zij gaan aankleven en vermenigvuldigen (“koloniseren”).

Deze bacteriën zijn belangrijk voor het immuunsysteem: zij zorgen onder meer voor een zelfgemaakt antibioticum en zij zorgen er voor dat het darmslijmvlies bepaalde factoren (sIgA en betadefensine 2) aanmaakt die belangrijk zijn voor het afweren van kiemen die niet in de darmen thuishoren.

Bovendien verbruiken deze bacteriën zuurstof, waardoor er verderop in de darmen een anaeroob (niet-zuurstofrijk) milieu ontstaat waardoor andere belangrijke bacteriën, zoals bifido’s, kunnen overleven.

De baby krijgt bij de geboorte ook de vaginale flora van de moeder binnen

De baby krijgt bij de geboorte ook de vaginale flora van de moeder binnen met daarin lactobacillen. Deze zorgen er onder meer voor dat het darmmilieu zuur blijft waardoor potentiële ziekteverwekkers niet kunnen overleven.

Bovengenoemde bacteriën doen de eerste 2 weken het voorwerk, waardoor vanaf ongeveer de derde levensweek van de baby ook de bifido’s kunnen gaan koloniseren.

Borstvoeding

Bifido’s krijgt de baby binnen via de tepel van de moeder als de moeder borstvoeding geeft. Daarom is het advies om een laatste druppel melk op de tepel te laten en in te wrijven extra belangrijk!

Flesvoeding

Bij kinderen die de fles krijgen ontstaat een groter risico op het niet kunnen verdragen van bepaalde eiwitten en een onvoldoende verzuring van het darmmilieu, waardoor ziektekiemen minder goed door het lichaam afgeweerd kunnen worden.

Wanneer je geen borstvoeding geeft is het van belang bepaalde componenten (zoals probiotica, vetzuren, e.d.) toe te voegen aan de zuigelingenvoeding zodat deze qua samenstelling meer de borstvoeding benadert. De bifidobacterie-stammen zetten een groot deel van de melksuiker uit de moedermelk om in melkzuur en azijnzuur. Deze zorgen voor een verzuring van het darmmilieu waardoor ziekteverwekkers minder kans hebben om te overleven.

Keizersnede baby: overgeslagen

Bij een keizersnede wordt (een groot deel van) dit proces overgeslagen en wordt de baby blootgesteld aan eventueel problematische ziekenhuiskiemen.

Veel klachten (bijvoorbeeld extreme darmkrampjes, obstipatie) kunnen voorkomen worden, of het risico erop verminderd (bijvoorbeeld allergie, eczeem) door een kind direct in deze zo belangrijke eerste periode (de eerste 2 weken) de juiste probiotica te geven, zodat de baby alsnog een mooie darmflora kan vormen.

Let op: ik pleit er hier niet voor “zomaar” een probioticum aan je baby te geven. Niet alle probiotica hebben dezelfde kwaliteiten en/of beschikken over specifieke micro-organismen. Sommige fabrikanten van probiotica willen bijvoorbeeld de stamnummers van de bacteriegroepen niet prijsgeven.

Wetenschappelijke onderzoeken (zie www.gutflora.org) worden echter altijd gedaan met specifieke bacteriestammen en stamnummers. Het effect van de ene stam en stamnummer kan heel anders zijn dan van de andere.

Het gaat hier om het toedienen van die kiemen (zie ook darmtherapie) die de juiste functie bij de verdere opbouw van de darmflora kunnen uitvoeren. Een deskundig advies is dus van belang!

Geplande keizersnede

Wil je een mooi voorbeeld zien van een keizersnede die zo natuurlijk mogelijk wordt gehouden?

Bij een geplande keizersnede kun je tijdens de zwangerschap al langskomen voor een persoonlijk advies (waarin bijvoorbeeld ook factoren als het voorkomen van allergie, eczeem e.d. bij de ouders en andere kinderen binnen het gezin worden meegenomen).

Keizersnede baby

Het is uiteraard ook mogelijk advies in te winnen in de kraamtijd. Binnen de eerste 2 weken kan het beste nog gestuurd worden. Daarna is al een eerste darmflora gevormd en moet langer bijgestuurd worden wanneer dit proces niet optimaal is verlopen. 

Vitamine D tekort: de gevolgen hiervan en wat je kunt doen. De donkere maanden komen er weer aan. En dan is het in Nederland bijna onmogelijk om voldoende vitamine D binnen te krijgen op dagelijkse basis. Veel mensen hebben dan ook een vitamine D tekort, zonder dat ze zich hiervan bewust zijn.

En dit start al bij de kinderen. Ik meet in mijn praktijk met regelmaat kinderen in de basisschoolleeftijd met een vitamine D niveau dat zo laag is dat het risico op botontkalking geeft!

Vitamine D tekort: te weinig zonlicht

Vitamine D is de “zon-vitamine”. Je lichaam kan zelf vitamine D aanmaken onder invloed van zonlicht. Maar… dan moet de zonkracht wel minimaal 3 zijn. En je moet dan op zijn minst zo’n 20 minuten in het zonnetje lopen, zonder dat je jezelf direct dicht smeert met zonnebrand-producten en een zonnebril op zet.

En dat is in ons Koude Kikkerlandje een uitdaging. Tip: op de website van het RIVM kun je precies zien wat de zonkracht op een bepaalde dag is!

Vitamine D uit voeding

Vitamine D kun je daarnaast ook uit voeding halen. Voornamelijk uit vette vis, en in mindere mate ook uit ei, paddenstoelen, zonnebloempitten, etc.
Maar eet jij iedere genoeg van deze  producten om in je vitamine D-behoefte te voorzien?

Toch is hierover nog veel te weinig bekend. De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid is te laag neergezet. En te weinig mensen (laten) meten wat hun bloedwaarde vitamine D nu concreet is.

Weet jij wat vitamine D allemaal voor je doet?

Als je een vitamine D tekort hebt:

• kun je meer last hebben van depressieve gevoelens. Ook wanneer “de blaadjes vallen”
• ben je in het algemeen gevoeliger voor infecties. Je hebt een lagere weerstand en zult in de wintermaanden meer last hebben van langskomende virussen
• kun je je vermoeid voelen.

Een tekort aan vitamine D wordt inmiddels in verband gebracht met een eindeloze lijst aan ziektes, en hier zitten ook zeer ernstige en chronische aandoeningen tussen.

Ik noem er een aantal: allergieën, astma, de ziekte van Crohn, diabetes, dementie, darmkanker, reuma, psoriasis.

Vitamine D is eigenlijk geen vitamine maar een pro-hormoon. Het is belangrijk voor de aanmaak van onder meer oestrogeen, progesteron, testeron en cortisol.

Een tekort aan vitamine D heeft dus ook invloed op je hormonale balans! En daarmee is vitamine D ook heel belangrijk als je zwanger wilt worden of al zwanger bent.

Vitamine D volgens de EFSA: onze “gezondheidsclaims”-waakhond

Zelfs de European Food Safety Authority (EFSA) erkent het belang van vitamine D. Deze organisatie bepaalt welke “gezondheidsclaims” wel of niet op potjes mogen staan en op websites.

Volgens de EFSA is vitamine D onder meer nodig voor:

• de instandhouding van gezonde botten
• een normale werking van spieren
• het behoud van je gebit
• een goed functionerend immuunsysteem
• een normale celdeling.

Vitamine D: veilige bovengrens

De EFSA heeft inmiddels de veilige bovengrens voor vitamine D sterk verhoogd. De bovengrens voor volwassenen is vastgesteld op 100 microgram vitamine D per dag. 100 microgram is gelijk aan 4000 I.E. (internationale eenheden). Tip: neem dit bij een maaltijd die ook wat vet bevat want dan wordt het beter opgenomen.

De grens voor kinderen van 1-10 jaar is 50 microgram (2000 I.E.) per dag. En die voor baby’s is vastgesteld op 25 microgram (1000 I.E.) per dag.
Dat is dus wel wat meer dan de hoeveelheid van 5 of 7,5 microgram die vaak nog in supplementen zit!

Ook de waardes in het bloed die de huisarts als “normaal” accepteert zijn naar boven bijgesteld. Dit was eerst 50 nmol/liter (nanomol per liter) en is nu verhoogd naar 80 nmol/liter. Maar let op: uit onderzoek blijkt dat een waarde van rond de 100 nmol/liter optimaal is, ook voor je immuunsysteem.

Vitamine D tekort

En wanneer je een vitamine D tekort hebt zul je een periode meer moeten nemen om aan te vullen. Je kunt vitamine D heel makkelijk in je bloed laten meten. In de praktijk doe ik dit door middel van een vingerprikje.

En dan is met onderstaande  formule uit te rekenen, onder meer op basis van lichaamsgewicht, hoeveel je nodig hebt om aan te vullen tot een gezonde waarde.

De formule: benodigde dosering vitamine D in IE = 40 x (75-25(OH) D-spiegel) x lichaamsgewicht in kg.

Uit onderzoek bleek recent dat er genetische verschillen zijn in hoe mensen vitamine D omzetten. Bij een gelijke suppletie vitamine D stijgt de spiegel bij de ene persoon meer dan bij de ander. Meten is weten!

Vitamine D: foutje, bedankt!

Bij vitamine D moet je altijd even rekenen…

Canadese onderzoekers hebben de studies die de basis vormden voor de aanbevelingen over de ADH voor vitamine D in Amerika opnieuw bekeken. En wat bleek? Er was een behoorlijke  rekenfout gemaakt. Later onderzoek heeft dit  inmiddels bevestigd.

Waar men er van uit ging dat een persoon met 600 I.E. per dag op een vitamine D serumwaarde van rond de 50 nmol/liter kon blijven (wat overigens nog te laag is!), bleek dat het tussen de 7000-8000 I.E. per dag moest zijn! Uit alle bronnen: dus zowel uit zonuren als uit voeding en suppletie. Men stelde dat je gemiddeld uit zonlicht en voeding ongeveer 4000 I.E. kunt halen. Dan blijft er dus nog 3000 I.E. over wat met een supplement aangevuld moet worden. En als je die 4000 I.E. niet uit zonlicht en voeding kunt halen, heb je dus meer eenheden uit een vitamine D supplement nodig!

En als je dan ook nog eens op een waarde van rond de 100 nmol/liter in je bloed wilt komen te zitten, wat een stuk gezonder is dan die 50 nmol/liter waar de onderzoekers van uit gingen…. reken maar uit.

Niet alleen vitamine D suppleren

Je hoeft er dus niet zo bang voor te zijn om vitamine D te overdoseren. Maar bovenstaande is GEEN pleidooi om ongelimiteerd vitamine D suppletie te gaan nemen. Nogmaals: meten is weten! Bepaal je startwaarde en laat na een periode nog eens meten om te kijken hoe de vitamine D-spiegel is veranderd.

En tenslotte: het gaat allemaal om balans. In je lichaam werkt alles met elkaar samen. Je zult enkele andere micro-nutriënten ook aan moeten passen. Wanneer je een hoge dosering vitamine D neemt heb je bijvoorbeeld meer magnesium nodig.

Ik wens je een fijne winter!

Verder lezen en bronnen:

• Vitamin D council
• Nieuw licht op chronische ziekten en vitamine D, Gert Schuitemaker
• https://www.vitamindwiki.com

Wat kun jij doen voor je baby bij een keizersnede

Is het overbrengen van jouw vaginale bacteriën op je baby na een keizersnede nu wel of niet een goed idee?

Een nieuwe trend op bevallingsgebied: microbirthing

Afgelopen week was er, gelijklopend met de 9 maanden beurs, ineens ophef op bevallingsgebied. Artsen waarschuwden in een artikel in het British Medical Journal voor een nieuwe trend onder ouders: het overbrengen van vaginale bacteriën van de moeder op haar baby na een keizersnede. Dit wordt microbirthing (vaginal seeding) genoemd: ofwel de geboorte van het microbioom (de darmflora) van de baby.

Darmbacteriën? Waarom zijn ze belangrijk bij een geboorte?

Bij een natuurlijke (vaginale) geboorte krijgt je baby bacteriën binnen uit jouw poep en vagina. Ook uit je poep? Ja, als alles goed gaat wel. Bij het persen komt altijd wat ontlasting vrij. En het is niet voor niets dat moeder natuur er voor gezorgd heeft dat je baby bij de uitdrijving liefst met het gezicht naar achteren kijkt, richting jouw anus dus : ).

Dit klinkt onhygiënisch, maar het is van groot belang voor de gezondheid van je baby. Hieruit vormt je kind namelijk zijn of haar eigen darmflora. En die darmflora is heel belangrijk. Deze zorgt er voor dat je kind een betere spijsvertering heeft (lactobacillen maken bijvoorbeeld lactase om lactose uit melk te verteren), een krachtig immuunsysteem ontwikkelt en heeft nog veel meer functies voor een goede gezondheid.

Maar als je baby geboren wordt met een keizersnede  ontwikkelt die darmflora zich heel anders. En dan heeft je kind een verhoogd risico op onder meer buikklachten, allergie, eczeem, overgewicht en ga zo maar door.

Is microbirthing, ofwel het overbrengen van jouw vaginale bacteriën op je baby na een keizersnede nu wel of niet een goed idee?

Door de artsen wordt de nadruk gelegd op de risico’s. Wanneer de moeder een infectie heeft met bijvoorbeeld streptokokken of herpes wordt deze ook op de baby overgebracht.

Als je zwanger bent wordt in Nederland je bloed in ieder geval op een aantal factoren onderzocht als onderdeel van de verloskundige controles, waaronder HIV, Syfilis en Hepatitis B. En als daar reden voor is wordt meer onderzocht. En uiteraard heb je hier als zwangere zelf ook een verantwoordelijkheid in om je verloskundige goed op de hoogte te brengen van jouw situatie.

Bacteriën

Realiseer je dat als je natuurlijk bevalt, jouw baby ook met al jouw bacteriën en eventuele ziektes in aanraking komt. En weet dat wij als mens allemaal in een bepaalde mate ook potentieel ziekmakende bacteriën (en schimmels en meer) bij ons dragen.

Hierbij is de balans in je darmen van belang: wanneer je voldoende “goede” bacteriën hebt krijgen de ziekmakers minder kans. Het is dus zinvol om voor en tijdens je zwangerschap te zorgen voor een optimale darmflora.

Immuunsysteem

Als jouw baby geboren wordt moet deze zijn of haar immuunsysteem nog grotendeels ontwikkelen en is kwetsbaar. Het is dus belangrijk dat je baby de bacteriën binnenkrijgt die daarbij gaan helpen en geen ziektes.

Artsen hebben natuurlijk nog een reden om microbirthing af te raden, maar deze heeft niets met de gezondheid van jouw kind te maken. Wanneer de baby op deze manier een infectie oploopt is de arts aansprakelijk.

Hoe kun je ervoor zorgen dat een baby die met een keizersnede geboren wordt toch een gezonde darmflora ontwikkelt?

Je kunt de baby vlak na de keizersnede inwrijven met de bacteriën van de moeder, met behulp van een voor de keizersnede ingebrachte vaginale tampon.

Op 24 februari 2016 werd ik in het kader van de 9 Maanden Beurs voor Editie NL geinterviewed en mocht ik onder meer uitleggen hoe je dit doet.

En je kunt gebruik maken van specifieke probiotica voor je baby waarmee je direct na de geboorte start. Doe dit alleen na deskundig advies van een natuurgeneeskundig (darm)therapeut. Het is belangrijk dat hierbij alle stapjes in de juiste volgorde worden doorlopen.

En je kunt kiezen voor een combinatie van beide methodes.

Borstvoeding geven en het vermijden van antibiotica

En verder zijn het geven van borstvoeding en het vermijden van antibiotica ook belangrijke factoren! Door borstvoeding te geven krijgt je baby ook belangrijke bacteriën mee en allerlei stoffen die het immuunsysteem helpen. Met het toedienen van antibiotica decimeer je de natuurlijke darmflora en een aantal goede bacteriën komt zelfs levenslang niet meer terug na een antibioticumkuur.

Neem gerust contact met me op als je advies wilt over:

• een goede darmflora voor jou voor of tijdens je zwangerschap
• het opbouwen van een goede darmflora voor je baby

Je kunt er hier meer over lezen >>

Claudia van Wezel

Bronnen

• http://deverloskundige.nl/zwangerschap/subtekstpagina/170/bloedonderzoek/
• http://www.opzij.nl/nl/artikel/44937/hierom-zijn-artsen-bang-voor-microbirthing.html
• /natuurgeneeskunde/alles-over-een-keizersnede-wat-ze-je-niet-vertellen/
• /baby-en-kind/keizersnede-baby-en-de-darmflora/
• http://microbirth.com/
• http://midwifethinking.com/2014/01/15/the-human-microbiome-considerations-for-pregnancy-birth-and-early-mothering/

Prikkelbare darm of word je met een kluitje in het riet gestuurd?

Het zal maar op jou van toepassing zijn: je hebt veel buikpijn, afwisselend diarree en obstipatie, regelmatig last van een opgeblazen gevoel. En je bent moe.

Het kan dan zijn dat je een prikkelbare darm hebt. Maar voordat je daar achter bent kun je een heel traject verder zijn. En dan komt nog je grootste uitdaging: niet meegaan in de boodschap dat “je er maar mee moet leren leven”, maar actief naar oplossingen zoeken die voor jou je leven een stuk aangenamer kunnen maken.

Een prikkelbare darm wordt ook wel spastische dikke darm genoemd of PDS (prikkelbare darm syndroom) of IBS (Irritable Bowel Syndrome).

Symptomen prikkelbare darm

Waar kun je last van hebben als je een prikkelbare darm hebt:

• diarree
• obstipatie
• vermoeidheid
• plotselinge niet houdbare aandrang
• zeurende, stekende of krampende pijn in je buik
• het gevoel dat je niet “leeg” bent nadat je ontlasting hebt gehad
• een opgeblazen gevoel

Dit opgeblazen gevoel en de lucht in je darmen kunnen soms zo erg zijn dat je buik er uit ziet of je een paar maanden zwanger bent. Het kan ook pijnlijk zijn.

PDS komt veel voor

Vaak is er sprake van een bepaalde aanleg: zijn je darmen bijvoorbeeld altijd al je zwakke plek. Dit kan ook vanuit je familie zijn. Wanneer er dan een zogenaamd “sensitizing event” is, ontstaat PDS.

Een sensitizing event is een gebeurtenis in je leven die veel impact heeft, zoals bijvoorbeeld het verlies van een dierbare, ontslag, zwangerschap, of grote veranderingen in je financiële situatie. Maar ook bijvoorbeeld een voedselvergiftiging of een doorgemaakte parasitaire infectie.

Stress

Stress heeft dus invloed op (het ontstaan van) PDS. En dit kan lichamelijke en/of emotionele stress zijn. Je darmen en hersenen werken namelijk nauw samen. Veel processen die in het brein plaats vinden vinden ook in de darmen plaats. De darmen worden daarom ook wel het “second brain” genoemd.

Denk bijvoorbeeld aan je toiletgang: je darm spaart de ontlasting op en als er een gunstig moment is, krijg je een signaal dat je naar het toilet moet gaan om je darmen te legen. Een ander voorbeeld: als je erg zenuwachtig bent, bijvoorbeeld voor een examen, kan het zijn dat je spontaan “aan de dunne” gaat.

Maar bij het prikkelbare darm syndroom is er sprake van een verstoorde samenwerkingsrelatie: er gaat te veel informatie vanuit de darmen naar het brein en de hersenen geven verkeerde signalen door naar de darmen: je komt in een vicieuze cirkel terecht. Dit heet viscerale hypersensibiliteit: je ingewanden reageren overgevoelig op prikkels.

Even wat cijfers:

• PDS komt over de hele wereld voor met soms cijfers oplopend tot 25% van de bevolking
• In Nederland gaat 25% van de 500.000 mensen die PDS hebben naar de huisarts. 50.000 hiervan worden per jaar doorverwezen naar de MDL-arts (maag-darm-lever arts). Per ziekenhuis betekent dit ongeveer 500 nieuwe patiënten per jaar en betekent het ook dat een groot deel van het spreekuur van een MDL-arts door PDS-patiënten in beslag wordt genomen.

Een klacht om serieus te nemen dus.

Maar de praktijk is weerbarstig.

De diagnose “prikkelbare darm” wordt nog al eens als een vergaarbak gebruikt: als men bij darmklachten niet meer weet wat het is, krijg je het etiket “prikkelbare darm”, met de boodschap “je moet er maar mee leren leven”.

Wat zie ik in de praktijk soms mis gaan?

Er wordt niets gedaan. De huisarts concludeert dat er verder geen “alarmerende signalen” zijn en je krijgt te horen dat er “niets aan de hand is”.

Er wordt wel wat onderzoek gedaan, maar hier komt “niets” uit. Via de assistente van de huisarts krijg je te horen “alles is goed”. Er word je nog net niet verteld (en soms ook wel) “het zit tussen je oren”.

Je wordt serieus genomen. Er wordt wel onderzoek gedaan. Maar niet het juiste of niet voldoende.

Een parasitaire infectie kan bijvoorbeeld een oorzaak (of uiteindelijke aanleiding) zijn voor PDS. Als er al op parasieten getest wordt :

• gebeurt dit vaak eenmalig zonder hertest
• worden je huisgenoten niet meegenomen in de behandeling (waardoor jij weer herbesmet kunt raken)
• wordt er soms niet behandeld “omdat deze parasiet bij iedereen voorkomt en geen kwaad kan”

Hyperpermeabele darm

Niet altijd wordt getest op een hyperpermeabele darm.

Wat is dat, een hyperpermeabele darm?

Je darm is dan verhoogd doorlaatbaar. Normaliter hoort je darm alleen de “juiste” voedingsstoffen (bijvoorbeeld vitaminen) naar de bloedbaan door te laten. Bij een beschadigde darm(wand) kan deze echter ook eiwitten uit de voeding en ziekmakende stoffen (pathogenen) doorlaten. We noemen dit ook wel “lekkende darm” (leaky gut). Dit kan onder meer leiden tot allergie, “vage” klachten, ontstekingsprocessen en psychische klachten (waaronder depressie en gedragsveranderingen).

Ontlastingsonderzoek

Met behulp van onder meer ontlastingsonderzoek kunnen bepaalde factoren in je darm onderzocht worden waarmee je te weten komt of jouw darm op orde is of dat er inderdaad sprake is van een verhoogde doorlaatbaarheid.

Voeding

De voeding wordt vaak vergeten. Door een reactie op voeding kunnen je darmen behoorlijk verstoord raken. En door je voeding aan te passen kun je een hoop winnen.

Je kunt niet alleen op voeding reageren als je een allergie hebt. Het is belangrijk ook te kijken naar eventuele intolerantiereacties, reactie op exorfinen en bijvoorbeeld op histamine.

Ik leg in het blog Energiek en vrolijk met goede voeding een aantal mogelijke reacties op voeding verder uit. Maar bedenk dat er niet altijd sprake hoeft te zijn van overgevoeligheidsreacties: gezond eten is in de basis belangrijk en kan al verbetering geven!

Prikkelbare darm

Maar hoe kom ik er nu achter of ik wel of niet een prikkelbare darm heb?

Het is in ieder geval belangrijk dat je serieus genomen wordt en er goed naar je klachten gekeken wordt. Zodat een aantal zaken onderzocht en/of uitgesloten kunnen worden zoals lactose-intolerantie (en intolerantie voor andere suikers), darmonstekingen en coeliakie (allergie voor gluten). En onderzoek op parasieten, voedselovergevoeligheid en een hyperpermeabele darm zijn dus ook belangrijk!

ROME III

Wat zijn officieel de kenmerken van een prikkelbare darm? Hiervoor worden de ROME III criteria gebruikt:

• er moet sprake zijn van buikpijn
• en er moet sprake zijn van een veranderend (wisselend) ontlastingspatroon
• plus er moet een relatie zijn tussen deze twee

En dan moeten er dus een aantal zaken uitgesloten worden. Medisch noemt men PDS een diagnose per exclusionem (diagnose door uitsluiting).

Reduce PDS project: onderzoeken wat werkt bij PDS

Omdat men vaak weinig kon betekenen voor PDS-patiënten is het Reduce PDS Project opgezet, een pilotproject in 15 ziekenhuizen voor 200 patiënten.

Dit project is een samenwerkingsverband tussen onder meer de Prikkelbare Darm Syndroom Belangenvereniging en de Nederlandse Vereniging van Maag Lever Darm Artsen.

Doel is te onderzoeken welke behandelmogelijkheden mogelijk positief zijn voor mensen met PDS. De mensen die aan dit onderzoek meedoen mogen vanuit 10 opties (voeding, medicijnen, hypnose, etc.) er 3 uitkiezen die ze willen proberen. Deze moeten 1 voor 1 geprobeerd worden.

Het is natuurlijk heel positief dat in ieder geval nu een aantal opties onderzocht worden. Echter: het vervelende aan wetenschappelijk onderzoek is altijd dat je zaken moet isoleren (1 ding tegelijk onderzoeken): anders weet je niet wat wat heeft veroorzaakt.

In de dagelijkse praktijk kan natuurlijk een combinatie van methodes heel goed werken. Daarnaast worden (nog) niet alle mogelijkheden onderzocht.

Het kan dus zijn dat naast de uiteindelijke uitkomst van dit onderzoek voor jou persoonlijk andere opties beter werken. Anders gezegd: misschien zijn er voor jou wel oplossingen die (nog) niet “evidence based” zijn.

Tenslotte kan er ook een positieve werking uitgaan van het onderzoek op zich: wanneer je je eindelijk serieus genomen voelt en bezig gaat met een oplossing voor je klachten kan dit, los nog van op welke manier je dit doet, ook al een positief effect hebben.

Verder lezen?

Darm EHBO, Marieke Lebbink en Katinka Huiskamp

Darmtherapie en begeleiding bij je voeding

Wil je begeleiding in de vorm van darmtherapie met ontlastingsonderzoek en aandacht voor je voeding?

Claudia van Wezel

Bronnen

Prikkelbare darm syndroom belangenvereniging

Reduce PDS pilot project

Multi-disciplinaire richtlijn Prikkelbare darm syndroom

Voeding voor moeders die borstvoeding geven. 

Tijdens de borstvoedingsperiode (en uiteraard ook al veel eerder!) is goede voeding  voor de moeder van groot belang. Hier kun je stellen:

• je baby is wat jij eet

Regelmatig kom ik in mijn praktijk tegen dat wanneer moeders voor hun kind tijdens de borstvoedingsperiode aangepast moeten gaan eten, niet alleen de baby, maar ook de moeder zelf zich veel beter voelt.

Gebroken vliezen

Zo ging het ook met baby Erik (*). Toen Eriks moeder mij belde was hij nog maar een paar weken oud, maar had al een hele voorgeschiedenis.

De moeder van Erik had met 29 weken zwangerschap gebroken vliezen en werd in het ziekenhuis opgenomen. Daar kreeg zij weeënremmers en corticosteroïden voor de longrijping van haar kind. Met 30 weken werd Erik geboren.

Buikpijn

Na een moeizame start en een periode in de couveuse ging het gelukkig steeds beter. Toen Erik echter naar huis mocht begon voor de ouders een moeilijke periode. Hun zoontje was onrustig, had veel lucht in zijn buik en krijste het dan uit van de buikpijn. ’s Nachts werd hij wakker van de pijn in zijn buik.

Geen reflux

Erik was bij de kinderarts geweest en die had vastgesteld dat er geen sprake was van reflux. Verder had hij een behandeling bij de osteopaat gehad vanwege spanning in zijn nekje. Erik werd ingebakerd om hem meer rust te geven. Maar de klachten bleven.

Lactatiekundige

In het eerste telefoongesprek had ik tevens het advies gegeven om samen met een lactatiekundige te kijken hoe het voeden verliep. Dit advies had Erik’s moeder opgevolgd, maar hier kwamen eigenlijk geen bijzondere zaken uit naar voren.

Borstvoeding

De moeder van Erik wilde graag zo lang mogelijk (volledig) borstvoeding geven en gaf aan dat ze op deze manier niet met bijvoeding durfde te starten.

Eczeem

Ze gaf ook aan dat ze zelf als tiener veel last had gehad van obstipatie en buikpijn en een opgeblazen gevoel. Ze had daarnaast last van hooikoorts en eczeem en was veel moe. Ook haar dochtertje had last van eczeem.

Tijdens het eerste consult bleek dat Erik reageerde op koemelk en op gluten.

Voeding aanpassen

Erik’s moeder kreeg daarom advies mee om haar voeding aan te passen tijdens de borstvoedingsperiode. En ook keken we hoe ze haar borstvoeding kon verrijken met onder meer voldoende vitamine D en DHA (omega 3).

Verder liet ik haar enkele massage-technieken zien om toe te passen, zodat ze Erik’s buik en voetjes kon masseren.

Beter voelen met aangepaste voeding

Toen we enkele weken later opnieuw contact hadden waren de krampen en buikpijn helemaal over en was de rust weergekeerd.

Bovendien gaf moeder aan dat ze zich zelf ook veel beter voelde met haar aangepaste voeding. Met de nodige tips van mij kon ze, op een rustige en verantwoorde manier, gaan starten met bijvoeding voor Erik.

Ga niet zelf experimenteren

Deze blog heeft zeker niet als bedoeling dat je zelf gaat experimenteren met je voeding tijdens de zwangerschap of als je borstvoeding geeft.

Een volledige voeding is belangrijk, zeker in deze periode. Wanneer er sprake is van een allergie of voedselovergevoeligheid gaat het niet om het weglaten van voeding waar jij of je kind op reageren, maar om het op gezonde wijze vervangen van deze voeding.

Herken je jezelf in bovenstaande? Ik help je graag verder.

*Om privacy-redenen is deze naam gefingeerd.

Baby met darmkrampjes: soms is de oplossing eenvoudig. In dit artikel vind je een aantal oorzaken van darmkrampjes en een aantal oplossingen.

Regelmatig zie ik in mijn praktijk baby’s met (ernstige) buikklachten, allergie en eczeem. Ouders gaan dan samen met hun kind een traject van behandeling in.

Soms is de oplossing echter ook eenvoudig, zoals in het onderstaande voorbeeld. Dan is het eigenlijk voldoende om te luisteren naar wat ouders vertellen en samen met hen een aantal mogelijkheden door te lopen.

Baby met darmkrampjes

Een praktijkverhaal over een baby met darmkrampjes.

Ik word gebeld door een moeder met een meisje van nog maar een paar weken oud, een baby met darmkrampjes. De krampen beginnen vaak zo’n 10 minuten na een borstvoeding. Ze drinkt gulzig. Ook ’s nachts is hun dochter onrustig en dit gaat ten koste van de nachtrust van de ouders. Ze zijn moe en ze weten niet meer wat ze voor hun dochter kunnen doen.

Omdat ik weet (ook uit eigen ervaring!) hoe machteloos je je als pasgeboren ouder kunt voelen in deze situatie en wat het met je doet als de vermoeidheid toeslaat. Daarom ga ik dan vaak telefonisch al een aantal zaken na samen met de ouder(s).

Tips

Zo kan ik wellicht al wat tips  geven tot ik ze in een consult kan zien en we alles goed op een rijtje kunnen zetten. Vragen hierbij kunnen zijn: hoe is de bevalling verlopen? Hoe gaat het voeden (krijgt de baby borst- of flesvoeding)? Hebben de ouders last van een allergie? Hoe is de dagindeling van de baby?

Voeden met onderbrekingen

Ik geef ze uiteindelijk als tip mee om te voeden met onderbrekingen en te starten met inbakeren (de moeder had al geleerd hoe zij dit kan doen). We maken een afspraak in de praktijk voor een paar dagen daarna.

Twee dagen later krijg ik de volgende email:

“Ontzettend bedankt voor je tips. Ik ben direct begonnen met borstvoeding geven met intervallen. Ik gaf 5 minuten voeding en dan rustig rechtop voor een boertje en laten zakken van de voeding en dat dan 4 keer.

Die nacht en afgelopen nacht waren een verademing: ze sliep 3,5 uur achter elkaar en geen of nauwelijks krampen meer! Geweldig! Inbakeren zijn we vandaag mee begonnen en ik merk al, dat ze meer rust krijgt in haar slaap en langer slaapt”.

De afspraak kan afgezegd worden: deze is hiermee overbodig geworden.

Darmkrampjes “horen er bij”?

Baby met darmkrampjes: deze krampjes kunnen verschillende oorzaken hebben. Vaak wordt tegen ouders gezegd dat het “er bij hoort” en “ze groeien er vanzelf overheen, als ze 3-4 maanden oud zijn is het over”.

Deels kan dit kloppen. De overgang vanuit de baarmoeder naar de buitenwereld is voor je baby een hele grote. Zeker die eerste periode zal je kind nog erg moeten wennen aan het verteren van voeding en het omgaan met al die nieuwe en andere prikkels.

Buikklachten die “er niet bij horen”

Er zijn echter ook oorzaken voor buikklachten die niet vanzelf overgaan en waarbij het heel fijn is als je als ouder voor je kind de nodige ondersteuning krijgt!

Tijdens de geboorte: spanning

Soms is er tijdens de geboorte spanning komen te staan op het hoofd of de nek van een baby, we noemen dit “spanning hoog in de nek”. Het kan bijvoorbeeld zijn dat een hersenzenuw (de nervus vagus) onder druk komt te staan. Deze heeft onder meer uitlopers naar alle spijsverteringsorganen en zo kun je dan buikklachten krijgen, terwijl de oorzaak eigenlijk in het nekje zit.

Dit kan bij iedere bevalling gebeuren, maar wanneer je bijvoorbeeld een hele snelle bevalling hebt gehad, lang hebt moeten persen, of wanneer je kind met een vacuümpomp of tang is gehaald of met een keizersnede heb je een grotere kans dat dit gebeurt.

Wanneer er sprake is van een milde spanning behandel ik met de Dorn methode. Regelmatig verwijs ik echter ouders ook door naar een osteopaat.

Voeding en allergie

Wanneer je baby een reactie heeft op zijn of haar voeding (borstvoeding of zuigelingenvoeding) zal deze aangepast moeten worden.

Dit is bijvoorbeeld het geval bij koemelkeiwit-allergie. Wanneer één of beide ouders allergisch zijn is er een grotere kans dat de baby hier ook last van heeft.

Ondanks wat er soms aangenomen wordt kan een allergische of intolerantie-reactie ook voorkomen zonder dat er begeleidende huid- of benauwdheidsklachten zijn.

Ook reflux (het terugstromen van maagzuur in de slokdarm doordat het klepje bij de maagingang niet goed afsluit) kan een symptoom zijn van koemelkeiwit-allergie.

Met darmtherapie kun je juist bij een baby nog grote verbeteringen op dit gebied bewerkstelligen, omdat de darmen en daarmee het immuunsysteem zich tot ongeveer het derde levensjaar nog volop aan het ontwikkelen zijn.

Prikkels

Baby’s (en ook kinderen!) kunnen letterlijk buikpijn krijgen wanneer zij op een dag te veel prikkels te verwerken krijgen of wanneer zij dingen meemaken die zij niet begrijpen of niet kunnen verwerken. Niet voor niets hebben baby’s vaak aan het einde van de middag of begin van de avond hun “huiluurtje”.

Verwerken

Dit heeft een functie: ze verwerken dan alle belevenissen van de dag. Een vuistregel hierbij is: wanneer je kind ook ’s nachts onrustig is, kijk je allereerst of er tijdens de dag niet te veel prikkels zijn (en te weinig rust om deze te verwerken). Veel baby’s reageren goed op rust en regelmaat. En een zekere mate van voorspelbaarheid in hun dagindeling. Maar zeker prikkelgevoelige baby’s hebben hier baat bij.

Naschrift

Dit artikel is niet bedoeld als “doorwrocht” verhaal over buikklachten bij baby’s en de informatie is dus ook niet volledig en uitputtend. Ik heb dit artikel geschreven omdat ik merk dat ouders lang niet altijd gehoor krijgen wanneer zij hulp zoeken voor hun (jonge) kind. Ik hoop dat je wellicht herkenning vindt in dit verhaal of een stukje ondersteuning.

En als je nu toch aan het lezen bent: het kan goed zijn als je even verder leest over koorts bij kinderen. Wat kun je doen, wanneer moet je beslist een arts inschakelen etc.

Consult

Als je dit verhaal herkent en een consult wilt, lees dan verder op de pagina Baby en kind. Let op: aan een telefonisch of email-consult zijn kosten verbonden.